زلزله مديريت بحران و تاثير مداخلات رواني اجتماعي بر كاهش اضطراب نجات يافتگان

Earthquake,Crisis management and the effect of psycho-social interventions on reducing survivors’ anxiety

زلزله ها باعث آسيب هاي رواني-اجتماعي و كاهش سلامت عمومي جامعه مي شوند.زلزله هاي رخ داده در ايران نياز به مداخلات رواني-اجتماعي را به عنوان بخشي از مديريت بحران تاييد مي كنند.اين مقاله از تاثير اين مداخلات در حمايت رواني بازماندگان استفاده مي كند. در زمان وقوع و پس از يك بلاي طبيعي ،افراد در معرض ابتلا به بيماري هاي رواني ، با درصد ريسك بالا، قرار مي گيرند . اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) مي تواند اولين عكس العمل پس از بلايا باشد. هدف اين مطالعه ،آزمودن تاثير درمان رفتاري- شناختي (CBT) و تحليل رفتار متقابل (TA) بر مادران و كاهش نشانه هاي PTSD فرزندان زير 6 سال آنهاست كه زلزله دامغان را تجربه كرده اند.نشانه هاي PTSD قبل و پس از مداخلات ،توسط مقياس PTSD يول سنجيده شد.نتايج اين پژوهش كاهش بارز استرس پس از سانحه كودكان (P < 0.03) را نشان مي دهد. نمره ميانگين مقياس PTSD يول، به صورت آماري نشان مي دهد كه مداخلات رواني- اجتماعي بر مادران از نوع درمان رفتاري- شناختي (CBT) و تحليل رفتار متقابل (TA) ، بر كاهش نشانه هاي اختلال استرس پس از بلاياي طبيعي، در كودكان پيش از سن دبستان اثر بخش است.

Earthquakes caused psycho-social sufferings and reducing community’s general health. Earthquake experienced in Iran underlines the need for psycho-social interventions as a part of crisis management.This paper uses the effect of such interventions on survivors’ psychological support .During and following a natural disaster , human populations are thought to be at greater risk of psychological