چرا منظومه خسرو و شيرين نظامي دو صدايي است؟

Is the Voice of Shirin, the Same Belief and Thought of Nezami?

با بررسي منظومه‌ خسرو و شيرين از نظرگاه روانشناسي تحليلي‌مي‌توان دريافت‌كه اين منظومه، دوصدايي است. بدين معني كه صداي غرا و سركوبگر نظامي در برابرصداي قهرمان مونث داستان قرار مي گيرد و شگفتا كه همين صداي خفه و خاموش شيرين بر بانگ غراي نظامي غلبه مي‌كند. در حقيقت عملكرد و رفتار موقرانه و سنگين وار شيرين كه برساخته داستان پرداز است، بلندترين بانگ در سراسر اين منظومه، است كه تا لحظه مرگ خاموش او ادامه دارد. هنگامي كه صداي شيرين را كه برخاسته از ناخودآگاه شاعر است، با نگاهي روان شناسانه تحليل كنيم، در مي يابيم كه آنيماي شاعر در پرداخت شخصيت شيرين، نقشي بيشتر از بن مايه اصلي روايت داشته است.

By studying the Manzumeh Khosrow and Shirin from the view point of analytical psychology, we can understand that this Manzumeh is bivocal. It means that booming and suppressor voice of Nezami has been laid opposite to the voice of the female heroine and how surprising it is that this silent voice of Shirin defeats booming voice of Nezami. In fact the action as well as dignified and modest behavior of Shirin which is made by narrator, is the loudest voice through this Manzumeh, which continues till the moment of her quiet death.When we analyze the voice of Shirn which is arisen from unconscious of the poet, one realizes from a psychological view point, that the individual through inner self of the poet in paying attention to the personality of Shirin, has had a role more than theme of the story.