اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر كاهش علايم افسردگي دانش‌آموزان

Efficacy of life skills training on reduce depressive symptoms in student population

زمينه و هدف: اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي در كاهش علايم افسردگي در پژوهش‌هاي زيادي بررسي شده است. با اين وجود مطالعه كافي در ايران انجام نشده است. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر كاهش علايم افسردگي دانش‌آموزان شهر پيرانشهر انجام شد. مواد و روش‌ها: از بين دانش‌آموزان دبيرستان‌هاي پسرانه شهر پيرانشهر تعداد 62 دانش‌آموز، كه نمره افسردگي آن‌ها در آزمون افسردگي كودكان در دامنه (140-96) قرار داشت، به روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و شاهد قرار گرفتند. گروه آزمايشي 12 جلسه آموزش مهارت‌هاي زندگي را به صورت گروهي دريافت كردند، اما گروه شاهد در اين جلسات شركت نكردند. دو گروه قبل و بعد از مداخله پرسش‌نامه افسردگي كودكان (CDS يا Childrenʹs depression scale) را تكميل نمودند. يافته‌ها: تحليل كوواريانس نشان داد كه آموزش مهارت‌هاي زندگي بر كاهش علايم افسردگي كلي دانش آموزان موثر است و همچنين اين آموزش به طور موثري مشكلات اجتماعي، اشتغال ذهني با بيماري خود و مرگ را كاهش داد، اما در كاهش مشكلات عاطفي، احساس گناه و افزايش عزت نفس و خوشي و لذت دانش‌آموزان اثر معني‌داري نداشت. نتيجه‌گيري: آموزش مهارت‌هاي زندگي به منظور تامين سلامت روان و كاهش علايم افسردگي مورد تاكيد قرار مي‌گيرد.

Aim and Background: The purpose of this study was to investigate the efficacy of life skills training to reduce depressive symptoms in students of Piranshahr, Iran. Methods and Materials: A total number of 64 male high school students who scored 96-140 on childrenʹs depression scale were selected randomly from Piranshahr. The participants were randomly allocated into two groups of experimental and control. The experimental group attended 12 sessions of group life skills training. However, the control group received no intervention. Both groups completed childrenʹs depression scale before and after the intervention. Findings: The results of analysis of covariance showed that life skills training was effective in reducing depressive symptoms and significantly reduced social problems, and preoccupation with death and diseases. The treatment was however found to be ineffective in reducing affective responses and sense of guilt and improving self esteem and pleasure. Conclusions: According to our results, it appears that a complete treatment of depressive symptoms requires a more extensive training.