عقد فرزند خواندگي

Adoption agreement

فرزندخواندگي نهادي است كه طبق آن رابطه خاصي ميان فرزندخوانده، پدرخوانده و مادرخوانده به‌وجود مي‌آيد. اين رابطه حقوقي در اثر پذيرفتن طفلي به‌عنوان فرزند، از جانب زن و مرد يا يكي از اين دو و قبول پذيرش از ناحيه ديگري (وليّ خاص يا وليّ عام) به‌وجود مي‌آيد، بدون آنكه پذيرندگان طفل، پدر و مادر واقعي او باشند و آثار نسب مترتب شود. ايجاد اين رابطه فقط از راه عقد امكان‌پذير است و مشروعيت آن با مقدمات ذيل، مراحل مقتضي و مانع را سپري مي‌كند و به اثبات مي‌رسد: 1. ضرورت فرزندخواندگي؛ 2. فرزندخواندگي عملي حقوقي است؛ 3. اين عمل حقوقي فقط از راه عقد امكان‌پذير است؛ 4. عقود و معاملات چون از امور عرفي و عقلايي‌اند، نه از مخترعات شارع، در مشروعيت آن امضا و يا عدم ردع كافي است؛ 5. ادله نافي فرزندخواندگي فقط آثار نسب را نفي كرده است، نه همه آثار عقد فرزندخواندگي را.