اخلاق مسيوليت و آموزش اميد : ماهيت و روش آموزش فلسفه از نگاه دريدا و فرير

Ethics of Respansibility and Teachiny of Hope: The Essence and The method of Teaching Philosophy

اين مقاله تلاش كرده است تا از طريق تعريف ژاك دريدا از آموزش و توصيف پايولو فرير از روش آموزش ، ماهيت و روش آموزش را مورد بازبيني قرار دهد. در جهت چنين كوششي ، قسمت اول مقاله با ارجاع به اثر دو جلدي و مهم دريدا در حوزه فلسفه آموزش ، يعني كتاب حق به فلسفه ، و مفاهيم دريدايي " ديگري " و "ساخت گشايي" ، بحث كرده است كه مي‌توان از طريق آموزه هاي دريدا ، آموزش به طور كلي و آموزش فلسفه به طور خاص را از سطح تكنيك ها و روش ها به سطحي منتقل كرد كه عميقاً به اخلاق ، به غايت زندگي ، تاريخ و انسانيت مرتبط باشد. براي حركت در جهت چنان تلقي اي از فلسفه آموزش و چنين منطق يا هدفي از آموزش ، پرس و جوي روشي سازگار با آن نيز اجتناب ناپذير بوده است – روشي كه در قسمت دوم نوشته ، با ارجاع به انديشه هاي عميق و نگاه بديع متفكر برزيلي – پايولو فرير – به ويژه در دو اثر اصلي او آموزشگري ستمديده و آموزشگري اميد ، و نيز نقد سهمگين او به روش بانكداري آموزش و نظريه پردازي نوين او از " روش مشاركتي آموزش" صورت بندي شده است .