پيش‌بيني سازگاري تحصيلي براساس مهارت‌هاي ارتباطي با واسطه باورهاي خودكارآمدي

Predicting academic adjustment based on communication skills: the mediation role of self-efficacy

پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير مهارت‏هاي ارتباطي بر سازگاري تحصيلي به واسطه‌ي خودكارآمدي انجام پذيرفت. نمونه‌اي مشتمل بر 385 دانش‏آموز سال اول دبيرستان كه به صورت خوشه‌اي تصادفي از دو ناحيه آموزشي شهر شيراز انتخاب شده بودند، سه پرسشنامه خودكارآمدي عمومي، مهارت‏هاي ارتباطي، و سازگاري تحصيلي را كامل كردند. داده‌ها با استفاده از روش آماري تحليل رگرسيون متوالي به شيوه همزمان مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. به طور‏كلي نتايج حاكي از آن بود‏كه مهارت‏هاي ارتباطي به‏طور مثبت پيش‏بيني‏كننده خودكارآمدي است و خودكارآمدي نيز به‏طور مثبت‏سازگاري‏تحصيلي را پيش‏بيني مي‌كند. همچنين مهارت‌هاي ارتباطي از طريق متغير واسطه‌اي خودكارآمدي نيز سازگاري تحصيلي را پيش‌بيني مي‌كند. از جمله نتايج اين پژوهش برتري دانش‌آموزان دختر، نسبت به پسر از لحاظ مهارت‏هاي ازتباطي بود. تفاوت بين دو گروه مذكور از نظر سازگاري تحصيلي و نيز خودكارآمدي معني‌دار نبود. يافته‌هاي پژوهش حاضر، از منظر روند پژوهشي مربوطه، كاربردهاي عملي و نظري مورد بحث قرار گرفته و پيشنهادهايي براي انجام پژوهش‎هاي بيشتر در اين زمينه، ارايه شده است.