اولويت‌بندي موانع صادرات شركت‌هاي نرم‌افزاري ايران

Prioritizing Software Export Barriers in Iran

شناسايي موانع اساسي توسعه و صادرات صنعت نرم‌افزار در ايران، هدف اصلي اين مقاله به شمار مي‌آيد. چارچوب مدل بكار رفته بدين ترتيب است كه مشكلات، به سه گروه عمده مربوط به نهاده‌هاي توليد، عوامل مديريتي و محيط كسب و كار تقسيم شده است. سپس با استفاده از آزمون فريدمن و روش آناليز تاكسونومي عددي، مولفه‌هاي هر يك از گروه‌هاي مذكور برمبناي نظرات فعالين صنعت نرم‌افزار ايران اولويت‌بندي شده است. نتايج بيانگر آن است كه سه مانع اساسي در صادرات نرم‌افزار ايران عبارتند از: عدم تحرك و جابجايي نيروي كار داخلي و خارجي (مشكل بودن اعزام نيروي كار به خارج از كشور، فرار مغزها، قطع ارتباط ايرانيان مهاجر) ضعف روحيه كارآفريني (ريسك پذيري، تحمل ابهام، نوآوري و ...) مديران صنعت نرم‌افزار عدم التزام به رعايت حقوق مالكيت معنوي محصولات نرم‌افزاري

This paper aims to identify the main software export barriers in Iran for policy makers. The framework for categorizing key obstacles consists of three groups: product factors, managerial factors, and business environment factors. Numerical taxonomy and Friedman test were applied to prioritize barriers in different groups based on Iranian major software players’view. Our finding shows that the principal agenda are: ? Lack of mobilization of expert labor force e.g. limited international work experience, brain drain problem, and limited linkage between immigrants ? Lack of entrepreneurial attitudes through managers ? Copy right problems.