بررسي آزمايشگاهي عملكرد سلول تنش و كرنش‎سنج در بتن

Laboratory Study of Pressure Cell and Strain Gauge Performance in Concrete

روش‎هاي كنترل به‏كمك ابزاربندي، همواره با مشكلاتي نظير نتايج اندازه‎گيري غيرقابل تفسير و يا خرابي ابزار اندازه‎گيري مواجه بوده است. اين موضوع در مورد اندازه‎گيري مستقيم و غيرمستقيم تنش در بتن نيز صادق مي‎باشد. يكي از دلايل مهم اين امر، مسايل مربوط به فرآيند گيرش در بتن و مشكلات مربوط به تبديل رفتار تنش-كرنش ابزار به رفتار تنش-كرنش ساختار مركب ابزار- بتن است. در تحقيق حاضر، يك نمونه آزمايشگاهي بتن تحت شرايط كنترل‏شده به‎وسيله سلول‎تنش، كرنش‎سنج و دماسنج، ابزاربندي شده و نتايج ابزار در طول فرايند گيرش و پس از آن كنترل و با يكديگر مقايسه گرديده است. در اين راستا كنترل تيوري‎هاي موجود در مورد تغييرات تنش-كرنش و دما در بتن در حال گيرش و بررسي مشكلات و عوامل موثر بر نتايج ابزار در بتن، مدنظر بوده است.

Abstract Control methods using instrumentation has always faced problems like non-interpretable results or instrument failure. This is also true in direct and indirect measurement of stress in concrete. One of the most important reasons for this issue is concrete curing factors and the problems relating the conversion of stress-strain equipment behavior to concrete stress strain composite structure instruments. In this paper, an experimental sample is instrumented under controlled conditions by a pressure cell, three strain gauges and several thermometer and the results are controlled and compared through and after the curing process. In this respect, the existing evaluate of theories related to stress- strain and temperature changes during curing and study of problems and factors that affect instruments in concrete were considered.