گوتيك در ادبيات داستاني

Gothic in Story Literature

واژه «گوتيك» صفتي است كه به شكل ضمني به انتساب يا تعلق چيزي به قوم «گوت» اشاره مي‌كند. همچنين گوتيك نام يك ژانر ادبي است كه در دهه 1760 تا 1820 به وجود آمد و هنوز هم به اشكال گوناگون ديده مي‌شود. محيط‌هاي اين ژانر معمولاً قصرهاي دربسته، ويرانه‌ها و زمين‌هاي متروك هستند. ادبيات گوتيك را بايد شاخه‌اي از مكتب رمانتيسم يا پيش‌رمانتيسم به‌شمار آورد. داستان‌هاي گوتيك بيشتر حكايت‌هاي تيره و تاري از معماها، هراس‌ها و امور ماورايي هستند كه حول يك راز مخفي و وحشتناك شكل گرفته‌اند. گوتيك سبكي در معماري و مجسمه‌سازي مربوط به قوم گوت‌ها بود كه علاوه بر معماري و هنر وارد ادبيات نيز شد. در اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي به بررسي عناصر گوتيك در ادبيات داستاني مي‌پردازيم.

Gothic terminology (vocabulary) is an adjective, which implies a thing that is related to “Got”. Gothic also is the name of a genre, which has been created from the 1760s to 1820s and correlated with the readers? uncommon imagination, dreams, nightmares & inner thaughts. Usually milieu of this genre is closed castle, ruins and dierelict lands. Gothic literature should be numerated as a branch of rheumatism or pre- rheumatism school. Gothic tales usually are dim stories of enigmas, apprehensions and extraordinary matters, which are formed around a hidden & trightfull mystery. Apprehension, frighty & deeth are three important elements of them. Indeed, Gothic was an architectural & sculpture style about Goth tribe that, in addition to the art of architecture, has entered into the story literature. Nowadays, Gothic literature is an important part in the word literature, which we can not understand the modern literature without understanding it. The present research tries to survay the elements, structure and content of Gothic stories through descriptive-analytic way and with the use of library sources.