توسعه فرآيند سياستگذاري با استفاده از راهبرد آينده نگاري

Development of Policy Making Process Based on a Futurology Strategy

آينده‌نگاري از جمله مفاهيم نوپايي است كه به واسطه نوپا بودنش هنوز مفهومي ساخته و پرداخته نيست و منابع قابل توجهي نيز از آن در دسترس قرار ندارد. هر مفهومي از سير تحول تاريخي خاصي برخوردار است و در مواجهه با چالش‌ها و مسايل خاصي بروز و ظهور يافته است. بنابراين به منظور پرداختن به مفاهيم، ذكر اين مواجهه‌ها اهميت و ضرورت مي‌يابد. مفهوم آينده‌نگاري نيز از ناتواني دانش پيش‌بيني ، دانش سياستگذاري و دانش مديريت راهبردي در پاسخگويي به چالش‌هايي خاص ظاهر گشته است. به اين ترتيب شناسايي چالش‌هايي كه ما را در ساخت مفهوم آينده‌نگاري كمك كرده اند، اهميت دارد. مقاله حاضر سعي دارد تا ابتدا با ذكر تاريخچه‌اي در مورد مباحث آينده انديشي، به ناتواني‌هاي پيش بيني در پاسخ به سوالات آينده انديشانه بپردازد و در اين خلال به مفهوم آينده‌نگاري برسد. لازم به توضيح است كه تمركز اين مقاله بر آينده نگاري‌هاي سازماني و ملي است و به همين خاطر به اينگونه مباحث پرداخته شده است. در پايان هم استفاده از اين مفاهيم به طور مشترك در فرايند سياستگذاري آينده نگرانه سازمان‌ها توصيه شده است

Futurology is a new notion which has not been thoroughly conceptualized and the related literature is not rich enough. Any concept is built in the course of its particular history by facing the insuring challenges and affairs. To address any concept, understanding the respective challenges seems to be significant. Futurology has been originated from the incapability of the concept of forecasting knowledge, policy making knowledge and knowledge of strategic management in addressing particular challenges that is why the identification of the challenges contributing to this conceptualization seems necessary. This article, focusing on the historical development of the notion of futurology, addresses the failures in forecasting to answer the upcoming questions; thereby the concept of futurology is also treated. The article, of course, revolves around the notion from organizational and national perspectives. As a conclusion, the article suggests a joint approach to employing these concepts in the process of futurology policy-making in organizations.