ضرورت تاريخي و معرفت شناختيِ نظريه‌ي سيستم، نظريه‌ي كنش و تحليل كلان و خرد

Historical and epistemological necessities ofsystem theory, action theory and macro/micro analyses

بنا بر قواعد و قوانين جامعه‌شناسي معرفت، هر گونه از آگاهي و كنش ذهني، به ناگزير، با واقعيت اجتماعي و تاريخي درگير، درهم تنيده و، به معنايي ديگر، هم‌فراخوان هستند. اين هم‌فراخواني مي‌تواند در پارادايم‌ها و دستگاه‌هاي نظري به چهار صورت ذهن‌گرايانه، عين‌گرايانه، ديالكتيكي عوامل‌گرايانه و ديالكتيكي تفسيرگرايانه ديده شود، اما در هر صورت، هيچ آگاهي اجتماعي يا كنشي ذهني بدون هم‌فراخواني با رخدادها و رويدادهاي تاريخي و اجتماعي و عناصر ذهني موقعيت، و يا در خلا تاريخي و سيستمي، صورت نمي‌پذيرد. اين مقاله در پي شرحي كوتاه از چگونگي هم‌فراخواني نظريه‌ي جامعه‌شناختي و شرايط تاريخي و اجتماعي است.

Based on rules and laws of sociology of knowledge, every kind of consciousness and subjective action, necessarily, are interlinkaged, or in another sense, are mutually implicated. This mutually implication although could be seen in theoretical systems and paradigms as four forms of subjectivism, objectivism, dialectical factorial and dialectical interpretationism, but in any form, any social consciousness or subjective action cannot be formed without mutual implication of social and historical events and subjective elements of the situation, or in a systemic and historical vacuum. This paper is to provide a short description of mutual implication of sociological theory and social and historical conditions.