تبارشناسي كلام جديد

The Genealogy of Modern Theology

تحولات دنياي جديد، پرسش‌هاي تازه‌اي فرا روي متكلمان نهاده و حتّي كساني را بر آن داشته است تا از نو شدن علم كلام سخن بگويند. مسايلي چون منشا دين، تجربه ديني، كثرت‌گرايي ديني، زبان دين، و نيز رابطه دين با اموري چون اخلاق و علم تجربي، از دل‌مشغولي‌هاي متكلمان در دوران جديد است؛ مسايلي كه طرح آنها در عرصه مباحث كلامي، نقطه عطفي در تاريخ اين علم به شمار مي‌رود. امروزه گاه وصف «جديد» را نيز به «كلام» مي‌افزايند و از تعبير «كلام جديد» استفاده مي‌كنند. بررسي معناي اين اصطلاح و نسبت آن با اصطلاح‌هايي چون «فلسفه دين» و «الهيات فلسفي» ـ كه در فرهنگ مغرب‌زمين ريشه دارند ـ مقصود اصلي اين نوشتار است.

It is with the developments of modern world that theologians are confronted with new questions. It is under these circumstances that some theologians have talked even of modernizing theology. Questions such as origin of religion, religious experience, religious pluralism, language of religion and the relation between religion and matters like morality and sciences are among the main concerns of theologians in modern times. Restating these questions constitutes a turning point in the history of theology. To mark a distinction, some add the adjective ‘modern’ to theology saying thus ‘modern theology’. This article mainly aims to evaluate the meaning of this term and show its relation with terms such as ‘philosophy of religion’ and ‘philosophical theology’ that have their roots in the West.