الحادِ اصل‌موضوعي سارتر

Sartre’s Postulatory Atheism

ژان پل سارتر يكي از فيلسوفان ملحد قرن بيستم است. او با دلايل فلسفي به موضع الحادي خود نرسيد بلكه دلايل روان شناختي و جامعه شناختي باعث شد تا در دوازده سالگي الحاد را، به تعبير خودش، «شهود» كند. بنابراين الحاد سارتر در اصل غيرفلسفي و غيراستدلالي است و در فلسفه او به عنوان يك نتيجه يا نقطه پايان مطرح نمي‌شود بلكه نقش يك اصل‌موضوع يا نقطه شروع را ايفا مي‌كند. در اين مقاله براي اثبات اين جنبه از الحاد سارتر سه دليل آورده شده است.

Jean-Paul Sartre is one of the atheist philosophers of the twentieth century. He did not reach his atheistic position through philosophical reasons. Rather, the psychological and sociological reasons led him to, in his own terms, “intuit” atheism at twelve years old. Sartre’s atheism, therefore, is primarily non-philosophical and non-discursive. Atheism, in his philosophy, is not a conclusion or finishing point but plays the role of a postulate or starting point. This article puts forward three reasons for this aspect of Sartre’s atheism.