ارزيابي روش‌هاي مختلف ميانيابي به منظور برآورد داده‌هاي بارش استان اصفهان

در بسياري از تحقيقات و پژوهش‌هايي كه به نوعي از داده‌هاي هواشناسي در آنها استفاده مي‌شود، به دليل نبود ايستگاه هواشناسي در تمام محدوده نياز به ميانيابي و بازسازي داده‌ها مي‌باشد. هدف اين تحقيق ارزيابي روش‌هاي مختلف ميانيابي به منظور تهيه نقشه‌هاي همبارش استان اصفهان مي‌باشد. بدين منظور از داده‌هاي نرمال بارش سالانه جهت مقايسه روش‌هاي ميانيابي IDW ,Spiline, Kriging و روش‌هاي رگرسيوني بارش- ارتفاع، بارش- ارتفاع- طول جغرافيايي، بارش- طول جغرافيايي و تعيين بهترين روش در تهيه نقشه همبارش سالانه استان اصفهان استفاده شد. شاخص تعيين بهترين روش ريشه حداقل مربعات داده‌هاي (RMSE) بود كه از روي داده‌هاي ميانيابي شده و داده‌هاي واقعي محاسبه گرديد. نتايج نشان داد كه از بين روش‌هاي فوق روش بارش- ارتفاع- طول جغرافيايي داراي كمترين خطا و روش كريجينگ بيشترين خطا است

Commonly almost in many research cases in which meteorological data is required; the interpolation reconstruction have been used, because of lack or limitation of meteorological stations in the whole study area. The main object of present research is evaluation of different interpolation methods to prepare rainfall map of Esfahan province. We used normal rainfall data of province and regression, IDW, Spiline, Kriging methods. We used RMSE for determination of the best method rainfall Interpolation with comparing real and estimated data. The results show that the elevation has the lowest and the Kriging has the highest error in rainfall maps.