رابطه بين عادت‏هاي دهاني، وضعيت دهان و توليد نوك زباني در كودكان مهدكودك‏هاي شهر تهران

Relationships of oral habits, oral status and lisping among children in day-care centers of Tehran, Iran

زمينه و هدف: عادت‏هاي دهاني مي‏توانند اثرات زيان‏باري بر وضعيت دهان و گفتاري كودك داشته باشند كه گاه غيرقابل برگشت و دايمي است. از اين رو در مطالعه حاضر ارتباط بين عادت‏هاي دهاني با توليد نوك زباني و وضعيت دهان در كودكان مهدكودكها ي شهر تهران بررسي شد. روش بررسي: نمونه‏هاي مورد مطالعه 400 كودك پسر و دختر 72-24 ماهه فارسي زبان از 16 مهد كودك شهر تهران با نمونه‏گيري چند مرحله اي انتخاب شدند. مكيدن انگشت ، استفاده از شيشه شير و استفاده از پستانك در كودكان مورد بررسي قرار گرفت .گردآوري اطلاعات از طريق تكميل پرسش‏نامه، بسته مهارت‏هاي دهاني كودكان و توليد گفتار صورت گرفت. يافته‏ها: از 400 كودك مورد مطالعه 68 نفر از هر دو جنس مبتلا به عادت‏هاي دهاني بودند. از بين آنها 9/52 درصد به مكيدن انگشت ، 2/38 درصد به استفاده از شيشه شير، 3/7 درصد به مكيدن انگشت همراه با استفاده از شيشه شير و 4/1 درصد به پستانك عادت داشتند. بين مكيدن انگشت ، بي‏نظمي دنداني و شكل سخت كام ارتباط مستقيم معني‏داري وجود داشت كه به ترتيب (r=0/4, p < 0/001) و (r=0/39, p < 0/001) بود. بين استفاده از شيشه شير و بي‏نظمي دنداني ارتباط مستقيم معني‏داري وجود داشت (r=0/25, p < 0/001). همچنين بين مكيدن انگشت و وجود توليد نوك زباني ارتباط مستقيم معني‏داري به‏دست آمد (r=0/37, p < 0/001). تفاوتي بين دو جنس در موارد فوق مشاهده نشد. نتيجه‏گيري: نتايج اين مطالعه نشان مي‏دهد كه عادت‏هاي دهاني ممكن است تغييرات ساختاري در وضعيت اندامهاي دهاني و در نتيجه توليد گفتار ايجاد كنند.

Background and Aim: Oral habits have hazardous effects on children’s speech which are sometimes irreversible and permanent. This study was planned to assess these oral habits among children in day-care centers of Tehran, Iran. Methods: In this descriptive, cross-sectional study, 400 children were selected through multistage sampling from 16 day-care centers in Tehran, Iran, They were 24 to 72-month old. Bottle feeding, pacifier usage and digit sucking were determined. After interviewing parents, oral examination [using Paediatric oral skills package (POSO)] and doing standard Phonetic test, a questionnaire was completed for each child. Results: Sixty eight had one oral habit. The most prevalent habit was digit sucking (52.9%). The prevalence of bottle feeding, both digit sucking with bottle feeding, and pacifier habit were 38.2%, 7.3% and 1.4%, respectively. There were significant relationship between digit sucking and malocclusion (p < 0.001, r=0.4) and hard palate malformationand (p < 0.001, r=0.39). Besides, a significant relationship between bottle feeding and malocclusion (p < 0.001, r=0.25) was conduted. Digit sucking had significant relationship with lisping, too (p < 0.001, r=0.37). There was no gender priority in oral habits. Conclusion: Oral habits cause permanent structural conversion in speech producing and oral status.