هوسرل، مرلوپونتي و مفهوم تن

Husserl,Merleau-Ponty and the Concept of Body Sense

بي‌ترديد مرلوپونتي در تاليف كتاب پديدارشناسي ادراك از آثار مختلف هوسرل، به‌ويژه كتاب ايده‌ها ... ?? و تاملات دكارتي بهره فراواني برده است. اما تامل در نوع نگرش مرلوپونتي درباره ثنويت تن‌ـ‌سوژه دكارتي و مقايسه آن با ديدگاه هوسرل، تمايز ميان اين دو نوع نگرش را آشكار مي‌سازد. اگرچه هوسرل در برخي آثارش بر پيوند نزديك تن و سوژه تاكيد مي‌كند، اما اصرار او بر عناصري همچون تاويل پديدارشناختي و سوژه استعلايي كه القاگر استقلال ذهن از تن است، به مذاق مرلوپونتي چندان خوش نمي‌آيد. او بيش از هوسرل بر وحدت روان‌ـ‌تني شخص انساني تاكيد مي‌كند و معتقد است هم تن داراي هويتي سوبژكتيو است و هم سوژه به‌واسطه تن‌يافتگي خود موجودي در عالم است، به‌گونه‌اي كه او نيز همانند هيدگر بر اين باور است كه فقط با ملاحظه سوژه به‌مثابه موجودي‌ـ‌درـ‌عالم تبيين آگاهي امكان‌پذير مي‌شود.

Maurice Merleau-Ponty has undoubtedly made extensive use of Edmund Husserlʹs works, particularly Ideas and Cartesian Meditations in writing his book Phenomenology of Perception. However, the difference between Merleau-Ponty and Husserlʹs views comes to light as soon as his approach to Cartesian dualism of body-subject is studied and his views are compared with those of Husserl. Although Husserl emphasizes on the close relation between body and subject in some of his works, Merleau-Ponty does not approve of his emphasis on elements like phenomenological interpretation and transcendental subject which imply the mindʹs independence from body. He surpasses Husserl in emphasizing the body-mind unity and believes that not only does the body have a subjective nature, but also the subject is a creature due to its embodiment. Like Martin Heidegger, he believes that the study of subject as a creature in the world makes the explanation of understanding possible.