تربيت اخلاقي از منظر پست مدرنيسم با تاكيد بر انديشه‌هاي اخلاقي ريچارد رورتي

From among all the characteristics of postmodern morality, its opposition to fundamentalism and domination, on the one hand, and its support for pluralism and social cohesion, on the other, stand out.

در اين مقاله با تاكيد بر انديشه اخلاقي ريچارد رورتي، به اخلاق پست مدرنيستي توجه شد. خصلت ضد بنيادگرايي، تكثر‌گرايي، ضد سلطه‌گرايي‌(سلطه‌طلبي)و تاكيد بر همبستگي اجتماعي به‌عنوان ويژگي‌هاي اخلاق پست مدرنيستي معرفي شده و به دنبال آن پيامد‌ها و دلالت‌هاي تربيتي اين ديدگاه كه در پرورش اخلاقي مي‌تواند ما را ياري دهد شامل اتخاذ رويكردي جامع و كل‌گرايانه در تربيت اخلاقي، احترام به تفاوت‌هاي گوناگون افراد‌، در پيش گرفتن رويكردي ضد سلطه‌طلبانه و اقتدار‌گرايانه در آموزش ارزش‌هاي اخلاقي و توجه و تاكيد بر عنصر دگرخواهي (توجه به ديدگاه ديگران)، معرفي شده است‌. دستاورد مثبت اين رويكرد در پرورش اخلاقي عمدتاً در نگاه جديدي در آموزش‌هاي اخلاقي است كه سه ويژگي اساسي تمايل به تكثرگرايي، دوري از مطلق‌گرايي و اتخاذ رويكردي ضد سلطه‌گرا را شامل مي‌شود. در كنار آن از كاستي‌ها و محدوديت‌هاي اين ديدگاه نيز مي‌توان به ترتيب زير نام برد: وانهادگي مطلق قدرت براي اجتناب از درغلتيدن به ورطه سلطه‌طلبي و افراط در آن باعث مي‌شود كه در پرورش اخلاقي، افراد و طبقات ضعيف‌تر رها شوند و به احقاق حق آن‌ها توجه نشود، از طرفي پذيرش هر نوع عقيده، مسلك و كنشي از طرف شهروندان به نام دوري از مطلق‌گرايي نيز باعث مي‌شود كه هر عقيده، انديشه و طرز عملي پذيرش شود، حتي اگر از ديدگاه انساني، غيرانساني باشد كه اين نيز با روح پرورش اخلاقي در يك جامعه مردم سالار به‌عنوان آرمان‌شهر پست مدرنيسم نمي‌تواند سازگار باشد. علاوه بر آن اموري از قبيل همبستگي انساني، مردم سالاري و اقتضايات محلي و منطقه‌اي خود در حكم مبادي و مباني اخلاق تلقي مي‌شود. بنابراين، تربيت اخلاقي از منظر پست مدرنيست به‌رغم ادعاي آن‌ها نمي‌تواند بر هيچ شالوده‌اي استوار نباشد.