بررسي نقش مخارج R&D داخلي و واردات تكنولوژي بر ارزش افزوده در صنايع متوسط و بزرگ ايران

The effect of internal R&D expenditures and technology imports on value added in Iran’s large and medium industries

در اين مطالعه به بررسي نقش مخارج R&D داخلي و واردات تكنولوژي بر ارزش افزوده در صنايع متوسط و بزرگ ايران، در دوره زماني 1385-1373 پرداخته شده است. براي اين منظور از مدل هاي رشد درونزا كه در آن توليد تابعي از متغيرهاي تعداد شاغلان، موجودي سرمايه فيزيكي، مخارج R&D داخلي و واردات سرمايه اي- واسطه اي در نظر گرفته شده، استفاده گرديده و مدل مزبور به روش اقتصاد سنجي داده هاي تابلويي براي 21 گروه صنعتي برآورد شده است. نتايج به-دست آمده نشان مي دهد كه در اين دوره، مخارج R&D داخلي و واردات سرمايه اي- واسطه اي تاثير مثبت و معني داري بر ارزش افزوده صنايع مورد بررسي داشته اند. پس توصيه هاي سياستي اين مطالعه، حمايت دولت از فعاليت هاي R&D صنايع متوسط و بزرگ و افزايش مناسبات تجاري با كشورهاي صنعتي و رهبران تكنولوژي است.

In this study, the effect of internal R&D expenditures and technology imports on value added of Iranian large and medium industries is investigated over the period of 1994-2006. For this purpose, an endogenous growth model is used in which production is a function of employment, capital stock, internal R&D expenditures and capital-intermediate goods imports. We estimate this model for 21 industrial groups by applying panel data approach. The results indicate that internal R&D expenditures and capital-intermediate imports have a significant positive effect on value added of Iranian large and medium industries during the mentioned period. Therefore, the policy recommendations of this study are supporting R&D activities of large and medium industries by government and expanding commercial relation with industrial countries and technology leaders.