ابعاد و پيامدهاي ژيوپليتيك پرخطر ايران

Aspects and impacts of Iranʹʹs risky geopolitics

در اين مقاله، از مفهوم «ژيوپليتيك پُرخطر» براي تبيين خطرات امنيتي محيط خارجي جمهوري اسلامي ايران و پيامدهاي ناشي از آن استفاده شده است. استدلال مقاله اين است كه امنيتي‌شدن فضاي پيراموني ايران بعد از وقوع انقلاب اسلامي، ناشي از تحولات محيط ژيوپليتيك اين كشور است. در راستاي استدلال فوق به مواردي از جمله فرارسيدن نقطه اوج توليد نفت، ظهور ژيوپليتيك شيعه، گسترش تروريسم در خاورميانه، تداوم مناقشه اعراب و اسراييل و بحث خاورميانه هسته اي، به مثابه دلايل امنيتي‌شدن و خطرات ژيوپليتيكي براي امنيت ملي ايران پرداخته مي-شود. نويسندگان معتقدند موارد ذكرشده در ارتباط تنگاتنگ با هم و در يك نقطه، يعني محيط پيراموني ايران به هم گِره مي‌خورند. پيامدهاي اين وضعيت نيز از منزوي سازي و تحريم تا تهديد و اقدام به حمله نظامي، به منظور تضعيف و مطيع-سازي سياست‌هاي ايران توسط قدرت‌هاي بزرگ، به خصوص آمريكا در نوسان است.

this article uses the concept of "risky geopolitics" to explain security threats and their consequences, emanating from foreign environment of Islamic republic of Iran. Author argues that securitization of Iranʹs peripheral environment after Islamic revolution, is effect of geopolitical changes. According to the argument, factors like peak oil production, emergence of Shiite geopolitics, terrorism in Middle East, continuation of arab-israeli conflict and nuclear Middle East, are causes of securitization and geopolitical threat against Iranian national security. Authors claim that these factors have close relations and are interconnected in Iran environment. Impacts of this situation are Isolation, sanction and threat of resorting to military action from great powers, especially United States.