اخواني‏گرايي و سياست خارجي قطردر قبال انقلاب‏هاي عربي 2011

Ekhvanism and Qatar foreign policy toward 2011 Arab revolutions

هدف اصلي اين نوشتار، ارايه تحليلي اخواني‏گرايانه از سياست خارجي دولت قطر در قبال انقلاب‏هاي عربي سال 2011م است. كنش‌گري قطر با اقتباس از گفتمان اسلام سياسي اخواني، تركيبي از كنش‌هاي عمل‌گرا و اخواني‏گرا را در سياست خارجي اين اميرنشين در جريان خيزش‏هاي مردمي جهان عرب، به تصوير مي‏كشد. بدين ترتيب، نوشتار حاضر، نخست سيمايي كلي از سياست خارجي قطر، بر مبناي اخواني‏گرايي و ارايه هويتي نو ترسيم و سپس، شاخص‏هاي آن را در عمل‌گرايي قطر مورد كندوكاو قرار داده و در نهايت، جايگاه گفتمان اسلام سياسي اخواني در سياست خارجي قطر را در وقوع و تكوين انقلاب‏هاي عربي بررسي مي‏كند.

Abstract: the main purpose of this article is to develop an Ekhvanist analysis of Qatar foreign policy toward 2011 Arab revolutions. The agency of Qatar, based on Ekhvanist political Islamic discourse, is a complex of pragmatism and Ekhvanism in foreign policy. So, author first tries to illustrate a general picture of Qatar foreign policy based on Ekhvanism in search of a new identity, and then analyses it’s indicators in Qatar pragmatism. At last , he explains status of Ekhvanist political Islamic discourse in Qatar foreign policy toward Arab revolutions.