اثربخشي آموزش گروهي حل مساله بر فرسودگي زنان مراقبت كننده از عضو بيمار خانواده در شهر فلاورجان

The effectiveness of group problem-solving training on burnout in women caregivers of family patient member in Falavarjan, Isfahan, I.R. Iran

زمينه و هدف: با توجه به پيامدهاي زيانبار مراقبت خانوادگي از بيماران مزمن بر بهداشت روان و بهزيستي اين مراقبين و ضرورت تدوين مداخلات موثر در اين زمينه، پژوهش حاضر به بررسي ميزان اثربخشي آموزش گروهي حل مساله بر فرسودگي زنان مراقبت كننده از عضو بيمار خانواده مي پردازد. روش بررسي: اين پژوهش ،يك مطالعه نيمه تجربي دو گروهي با طرح پيش آزمون-پس آزمون و پيگيري مي باشد. نمونه آماري شامل 40 زن مراقبت كننده از عضو بيمار خانواده مي باشد كه به شيوه نمونه گيري مبتني بر هدف از بين مراقبين خانوادگي مراجعه كننده به مراكز درماني شهر فلاورجان انتخاب و در دو گروه مورد و شاهد (هر گروه 20 نفر) جايگيري شدند. گروه مورد در 8 جلسه هفتگي آموزش گروهي حل مساله شركت نمودند. هر دو گروه پرسشنامه فرسودگي مسلاچ (MBI-Maslach Burnout Inventory)، را در مراحل پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري (دو ماه بعد از اتمام برنامه آموزشي) تكميل نمودند. داده ها با استفاده از آزمون آناليز واريانس با اندازه گيري مكرر تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه در مراحل پس آزمون و پيگيري، گروه مورد در مقايسه با گروه شاهد ميانگين نمرات كمتري در خستگي هيجاني و شخصيت زدايي و ميانگين نمرات بيشتري در تحقق شخصي گزارش نموده اند (001/0P < ). نتيجه گيري: يافته هاي اين پژوهش، اثرمندي آموزش گروهي حل مساله در كاهش فرسودگي زنان مراقبت كننده از عضو بيمار خانواده را تاييد نموده و مي تواند در تعيين برنامه هاي پيشگيرانه و راهبردهاي درماني براي مراقبين خانوادگي مورد استفاده قرار گيرد.

Background and aims: Considering the consequences of family caregiving for patients with chronic illness on family caregiversʹ mental health and well-being, this study investigates the effectiveness of group problem-solving training in reducing the burnout of caregiversʹ women of Family Member with chronic illness. Methods: This is a semi-exprimental study with control group, pre-and post- test & follow- up design. Statistical sample included 40 caregiver women who were selected by purposive sampling among family caregivers referred to medical centers in Falavarjan. Participants were randomly assigned into two control and case groups (n=20). The case group participated in 8 Problem-solving training sessions. The both groups completed the Maslach Burnout Inventory in pre-and post tests and follow- up (2 months after the performance of educational program). Data were analyzed using Repeated Measure Analysis of Variance. Results: The case group reported lower mean scores for emotional exhaustion and depersonalization, but higher mean scores for personal accomplishment than the control group (P < 0.001). Conclusion: The findings of this study shows the effectiveness of group problem-solving training in reducing the caregiversʹ burnout and it might be effective for determining the pereventive planning and treatment strategies for family caregivers.