تاثير تمرينات جسماني بر ميزان فرسودگي شغلي پرستاران شاغل در بيمارستان الزهراي اصفهان

The effect of physical training on the burnout of nurses in Al-Zahra hospital

چكيده مقدمه: فرسودگي شغلي، سندرمي مشتمل بر خستگي عاطفي، مسخ شخصيت و عدم توانايي فردي مي‌باشد. پرستاران به دليل مواجهه با استرس‌هاي فيزيكي، رواني و هيجاني به شدت در معرض فرسودگي شغلي مي‌باشند. هدف از تحقيق حاضر، بررسي تاثير 8 هفته تمرينات جسماني بر ميزان فرسودگي شغلي پرستاران بود. مواد و روش‌ها: بدين منظور از پرسش‌نامه Maslash and Jackson استفاده گرديد. اين پرسش‌نامه در بين 24 نفر از پرستاران در دو مرحله، يك بار قبل از شروع و ديگر بار بعد از اتمام 8 هفته تمرينات ورزشي توزيع گرديد و سپس داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 15 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين مربوط به خستگي عاطفي و مسخ شخصيت بعد از 8 هفته تمرينات اصلاحي كاهش يافت (010/0 > P). همچنين ميانگين مربوط به موفقيت فردي افزايش يافت (001/0 > P). در مورد اولويت‌بندي تغيير عوامل نتايج آزمون Friedman نشان داد، عامل خستگي عاطفي تغييرات بيشتري نسبت به توانايي فردي و مسخ شخصيت دارد (050/0 > P). نتيجه‎گيري: ميزان فرسودگي شغلي پرستاران در سطح متوسط و رو به بالايي است و با توجه به تاثير آن در عملكرد شغلي، خانوادگي، فردي و نيز اثر آن بر غيبت از كار و بازنشستگي زود هنگام، بايد بر روش‌هاي پيشگيري يا كاهش آن توسط تمرينات ورزشي تاكيد داشت. كليد واژه‌ها: تمرين ورزشي، فرسودگي شغلي، پرستاران

Abstract Introduction: Occupational burnout includes emotional tiredness, personality obsolesce and lack of personal abilities. Nurses are subject to exhaustion due to exposure to intense physical, mental and emotional stresses. The purpose of this study was evaluating the effects of an 8-week physical training program on the burnout of nurses. Materials and Methods: Jackson And Maslash questionnaire was distributed among 24 nurses at the onset and at the end of the 8-week training program. The data were statistically analyzed using SPSS software. Results: Result indicated that the average amount of emotional tiredness and personality obsolesce reduced following the 8-week exercise (P < 0.001). Moreover, the average scores of individual successfulness increased at the termination of the program (P < 0.001). The results of Friedman test for the hierarchy of factor changes showed that the factor of emotional tiredness underwent more changes than did the personality obsolesce and lack of individual successfulness factors (P < 0.050). Conclusion: Based on the study results, it can be concluded that mid-upward level of occupational burnout among nurses have devastating effects on their occupational, family and individual functioning which renders them to frequent absenteeism and premature retiring. Therefore preventive measures through implementing exercise programs should be taken to reduce these effects. Keywords: Exercise, Occupational burnout, Nurses