اعتباريابي نسخه بلند پرسشنامه شخصيت اسكيزوتايپي: ابزار سنجش ملاك هاي نه گانه DSM-IV-TR

مقدمه: بر اساس ديدگاه هاي مختلف، مقياس هايي براي سنجش صفات اسكيزوتايپي ساخته شده اند. اين مقياس ها جنبه هاي محدودي از شخصيت اسكيزوتايپي را مي سنجند. پرسشنامه شخصيت اسكيزوتايپي جامعيت بيشتري داشته و بر پايه الگوهاي باليني آخرين نسخه راهنماي تشخيصي و آماري اختلالات رواني ساخته شده اند. هدف از پژوهش حاضر، تحليل عوامل و اعتباريابي اين پرسشنامه مي باشد.روش: اين پژوهش از نوع توصيفي است. نمونه اي به حجم 609 نفر (187 نفر گروه مذكر و 422 نفر گروه مؤنث) به روش نمونه گيري خوشه اي طبقه اي از دانشجويان دانشگاه هاي پيام نور تبريز، سراب و آزاد تبريز انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند.يافته ها: در تحليل مؤلفه هاي اصلي راه حل هاي دو و سه عاملي براي پرسشنامه شخصيت اسكيزوتايپي استخراج شد، اما راه حل دو عاملي (اسكيزوتايپي منفي و اسكيزوتايپي مثبت) تناسب و ارتباط منطقي تري با نشانگان اسكيزوتايپي نشان داد. در مقايسه نمرات گروه هاي مؤنث و مذكر، بين ميانگين نمرات پرسشنامه شخصيت اسكيزوتايپي تفاوتي مشاهده نشد. روايي همزمان با اجراي توام پرسشنامه صفات اسكيزوتايپي- نسخه الف، ضرايب 80/0، 75/0 و 82/0 را به ترتيب براي كل پرسشنامه، عامل هاي اسكيزوتايپي منفي و اسكيزوتايپي مثبت نشان داد. ضرايب همساني دروني كل و عامل هاي منفي و مثبت به ترتيب 74/0، 77/0 و 83/0 محاسبه شد. همچنين، ضريب اعتبار بازآزمايي براي كل پرسشنامه 80/0 و عامل هاي مذكور 72/0 و 70/0 به دست آمد.نتيجه گيري: بنابر يافته هاي پژوهش حاضر، پرسشنامه شخصيت اسكيزوتايپي در جامعه ايراني به عنوان ابزار سنجش ملاك هاي نه گانه شخصيت اسكيزوتايپي متن تجديد نظر شده چهارمين نسخه راهنماي تشخيصي و آماري اختلالات رواني اعتبار مطلوبي دارد و در تحقيقات روان شناسي و روان پزشكي به عنوان يك ابزار معتبر قابل كابرد مي باشد.