آفرينش انسان درآموزه‌هاي اسلامي و نسبت آن با نظريه تكامل

Creation of Human Being in Islamic Doctrines and Its Comparison with Evolutionism

اين مسيله كه «آيا آموزه‌هاي ديني در بحث آفرينش حيات و به‌ويژه خلقت انسان، با دست آورد‌هاي علمي سازگار است يا نه؟» همواره ميان الاهيون و دانشمندان مورد مناقشه بوده است. در تبيين اين موضوع، بيشتر دانشمندان جديد نظريه تكامل را پذيرفته اند؛ و در مقابل، غالب الاهيون اين نظريه را مردود دانسته و به نظريه خلقت ثابت و مستقل باور دارند. اين مقاله، به ديدگاه سومي قايل است و مي‌كوشد نشان دهد كه هر چند آموزه‌هاي اسلامي، آفرينش انسان كنوني را ثابت و مستقل معرفي كرده اند، ولي پذيرش ديدگاه اسلامي مستلزم انكار نظريه تكامل نيست؛ و مي توان هر دو ديدگاه را پذيرفت.

Are religious doctrines about the creation of life and especially of human being compatible with scientific theories? This problem always has been disputable among theologians and scientists. Most scientists believe that evolutionism is the correct answer and, on the contrary, most theologians reject this theory. This article argues a third and different idea and tries to show that the Islamic doctrine, on one hand, believes in fixism of present human beings and at the same time, does not imply the falsity of evolutionism but is compatible with it.