ارزيابي حساسيت برخي از درختان چوبي و ارقام انگور به Neofusicoccum parvum و Diplodia seriata همراه با زوال انگور در ايران

EVALUATION OF SUSCEPTIBILITY OF SOME WOODY TREES AND GRAPEVINE CULTIVARS TO Neofusicoccum parvum AND Diplodia seriata ASSOCIATED WITH GRAPEVINE DECLINE IN IRAN

در اين مطالعه 10 رقم انگور شامل: ياقوتي سياه، عسكري زرقان، خليل بوانات، بي‌دانه قرمز قزوين، بي‌دانه سفيد قزوين، ياقوتي سفيد، ريش بابا، رطبي، سياه سي سخت و سياه و هم‌چنين 14 گونه درخت شامل: هلو، سيب، زردآلو، بيد، چنار، انجير، سنجد،نارون، اقاقيا، توت، پسته، بادام، زبان گنجشك و انار انتخاب و از نظر ميزان آلودگي به دو گونه Neofusicoccum parvum و Diplodia seriata كه از درختان انگور با علايم زوال در ايران جداسازي شده بودند مورد ارزيابي قرار گرفتند. عمل مايه‌زني با قرار دادن يك بلوك ميسليومي چهار ميلي‌متري از محيط كشت هفت روزه جدايه‌ها در زخم‌هاي مصنوعي ايجاد شده در قلمه‌هاي ريشه‌دار شده انگور و شاخه‌هاي درختان به ترتيب در شرايط گلخانه‌اي و مزرعه‌اي انجام شد. علايم خارجي بيماري و طول لكه‌هاي ايجاد شده بعد از چهار ماه مورد ارزيابي قرار گرفت. بر اساس نتايج به‌دست آمده D. seriata در همه تيمارها، لكه‌هاي كوچك‌تري را نسبت بهN. parvum ايجاد نمود هر چند كه نسبت به شاهد تفاوت معني‌داري را نشان داد. بزرگ‌ترين و كوچك‌ترين لكه‌هاي توليد شده توسط هر دو گونه به ترتيب بر روي ارقام ياقوتي سياه و سياه ديده شد. بر اساس نتايج به دست از مايه‌زني درختان در شرايط مزرعه‌اي، هر دو گونه كوچك‌ترين لكه‌ها را روي انار ايجاد كردند. در اين خصوص بزرگ‌ترين لكه‌هاي ايجاد شده توسط N. parvum و D. seriata به ترتيب روي شاخه‌هاي پسته و سيب ديده شد. به‌طور كلي اين مطالعه نشان داد كه وجود D. seriata و N. parvum در پوشش گياهي و باغ‌هاي نزديك به تاكستان‌ها، به عنوان يك ميزبان متناوب، مي‌تواند سلامتي باغ‌هاي انگور را تحت تاثير قرار دهد.

Ten grapevine cultivars include of “Yaghuti Siah”, “Askari Zarghan”, “Khalil Bavanat”, “Bidane Ghermez Ghazvin”, “Bidane Sefid Ghazvin”, “Yaghuti Sefid”, “Rish Baba”, “Rotabi”, “Siah Sisakht”, “Siah” and 14 trees include of pistachio, almond, peach, apple, apricot, willow, sycamore, fig, service, elm, acacia, mulberry, ash and pomegranate were evaluated to infection by Neofusicoccum parvum and Diplodia seriata which were isolated from grapevines showing decline symptoms in Iran. Artificial inoculations were made on rooted cuttings of grapevine and trees branches in the greenhouse and field conditions respectively. Data were collected by recording the external symptoms and length of the resulting necrosis 4 months later. Based on the pathogenicity tests on grapevine cultivars both species gave the longest and the smallest lesions on “Yaghuti Siah” and “Siah” cultivars respectively. Based on the pathogenicity tests on the trees in the field, N. parvum and D. seriata gave the least lesions on pomegranate. In this regards N. parvum produced the longest lesions on pistachio while D. seriata caused the longest lesions on apple. Generally, this study indicated that the presence of trunk pathogens such as D. seriata and N. parvum in native vegetation and orchards planted in close proximity to vineyards, as an alternative hosts and potential source of inoculum, may affect the health of the vineyards.