رابطه بين مشاركت در تصميم‌گيري با تنش شغلي با توجه به نقش ميانجي عدالت رويه‌اي و بي‌اعتمادي بين ‌فردي

The Relationship between Participation in Decision Making and Job Tension: The Role of Procedural Justice and Interpersonal Mistrust

در اين پژوهش رابطه‌ي مشاركت در تصميم‌گيري با تنش شغلي با توجه به نقش ميانجي عدالت رويه‌اي و بي‌اعتمادي بين فردي مورد بررسي قرار گرفت. جامعه‌ي آماري كاركنان مرد يك مجموعه‌ صنعتي در شهر اصفهان (به تعداد 800 نفر) مي‌باشند كه از بين آنها 211 نفر به شيوه نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزارهاي سنجش شامل شاخص تنش شغلي (كاهن و همكاران، 1964)، مقياس عدالت رويه‌اي (مورمن، 1991)، پرسشنامه‌ بي‌اعتمادي بين فردي (ميلر، 1991) و مشاركت در تصميم‌گيري (ميلر، 1991) بودند. داده‌ها از طريق ضريب همبستگي پيرسون، الگوسازي معادله ساختاري (SEM)، تحليل رگرسيون ميانجي و آزمون سوبل مورد تحليل قرار گرفتند. نتيجه‌ي الگو‌سازي معادله ساختاري نشان داد كه مشاركت در تصميم‌گيري، 4/6 درصد از واريانس عدالت رويه‌اي را تبيين مي‌كند، اما با بي‌اعتمادي بين فردي داراي رابطه‌ي معني‌داري (05/0P > ) نيست. عدالت رويه‌اي نيز، 3/17 درصد از واريانس بي‌اعتمادي بين فردي را و عدالت رويه‌اي و بي‌اعتمادي بين فردي، 1/24 درصد از واريانس تنش شغلي را تبيين نمودند. تحليل ميانجي نشان داد كه عدالت رويه‌اي، متغير ميانجي كامل در رابطه مشاركت در تصميم‌گيري با بي‌اعتمادي بين فردي و تنش شغلي است. اما بي‌اعتمادي بين فردي در رابطه عدالت رويه‌اي با تنش شغلي، نقش يك متغير ميانجي پاره‌اي را ايفا مي‌نمايد.

This research was conducted with the aim of investigates the relationship between participation in decision making and job tension by considering the mediating role of procedural justice and interpersonal mistrust. The population included the male employees of an industrial and productive company (800 persons) in Isfahan city, among whom 211 persons were selected (from the names list of personnel) using simple random sampling. The research instruments comprised job tension index (Kahn et a1, 964), procedural justice scale (Moorman, 1991), interpersonal mistrust questionnaire (Miller, 1991) and participation in decision making (Miller, 1991). Data were analyzed by using of Pearson correlation coefficient, structure equation modeling (SEM), mediation regression analysis and Sobelʹs test. The results of structure equation modeling revealed that participation in decision making accounted for 6.4 percent of variances of procedural justice, but there was no significant relation between participation in decision making and interpersonal mistrust (P > 0.05). Procedural justice also described 17.3 percent of variances of interpersonal mistrust. Finally, procedural justice and interpersonal mistrust, accounted 24.7 percent of variances of job tension. Mediation regression analysis showed that procedural justice played the complete mediator role in relations to decision making, interpersonal mistrust and job tension. But interpersonal mistrust played a partial role in relation to procedural justices and job tension.