استعاره هاي قرآني از منظر تفسير و تاويل

Metaphores of Qoran In terms of interpretation and hermeneutics

استعاره يكي از زيباترين و بليغ‌ترين شيوه‌هاي بياني قرآن كريم است. اين كتاب مكنون بسياري از حقايق پوشيده خود را در قالب اين فن بيان فرموده و از آنجا كه اكثر علماي فن بلاغت، استعاره‌هاي به‌كار رفته در قرآن را تنها از جنبه ادبي، بلاغي و زيباشناختي مورد بحث و بررسي قرار داده‌اند و ظاهراً تاكنون كسي متعرض جنبه تاويلي آن نشده، لذا مقاله حاضر در صدد آن است تا با استمداد از روايات وارده از ايمه معصومين(ع) ذيل آيات حاوي استعاره، به اين مهم بپردازد. بدان اميد كه تا حدي حجاب از رخ اين‌گونه آيات كنار رود و معاني باطني و تاويلي آنها نيز آشكار گردد.

Metaphor is one of the most eloquent and most aesthetic features of expression in Quran. This book of the untold has asserted a lot of truths as covered in the sheath of this technique. Since rhetorical authors have only studied the metaphors used in Qoran just in what concerns literature, rhetorics and aesthetics, and no one has ever addressed their interpretational implications, so that the present article has taken on itself to do this using quotations of Immaculate Imams in verses that contain metaphors; hoping to unveil some verses of this kind and reveal the inner and interpretational meanings.