سفر قهرمان در داستان «حمام بادگرد» براساس شيوه تحليل كمپبل و يونگ

A Jungian-Campbellian Analysis of the Protagonist’s Journey in Hammām-e Bādgard

قصه هاي عاميانه همچون اسطوره ها و داستان هاي رمزي قابليت زيادي براي رمزگشايي دارند. حاتم نامه ها كه در حدود قرن دهم و يازدهم در ايران رواج داشته اند نيز از قصه هاي عاميانه اند و بخشي از آنها، روايت «حمام بادگرد» است كه گذر قهرمان را از دهليز حمام و ورود وي به دنياي ناخودآگاهي، در بر مي گيرد. در اين جستار اين روايت با رويكردي روان‌شناختي- اسطوره‌شناختي و از نظرگاه جوزف كمپبل و كارل گوستاو يونگ تحليل شده است. حاتم در اين داستان براي درك خويشتن، تمامي مراحل سلوك آييني را با شناخت آنيما، قبول دعوت او براي سفر به ناخودآگاه، دريافت راهنمايي هاي پير خرد و مبارزه با جنبه هاي متعدد سايه خود طي مي‌كند و با خروج نمادين از حمام بادگرد، مراحل تشرف را مي‌گذراند و با گذر از آب به تولد دوباره مي رسد. وي پس از رسيدن به بيابان ناخودآگاهي، با نابودي طوطي سخنگوي درون (عقل منفعت‌طلب)، الماس درون خويش را مي رهاند.

Folk tales, similar to myths and mystic tales, are very rich for their capacities to be deciphered. The stories known as H?tem N?me are among the folktales, and one of which called Hamm?m-e B?dgard (Ventilated Bath) is studied in this article following the combined psychological- mythological perspective of Jung and Campbell. This story narrates the mystic journey of the protagonist, H?tem. He goes through all stages of the ritual conduct starting with accepting of anima and entering to the World of Unconsciousness, being instructed by the Wise Old Man, struggling with the different aspects of his Shadow, and finally going out of the bath, taking the steps of Initiation, crossing the Water and being reborn and reaching the Unconscious Abyss to kill his Inside Parrot, which is a symbol for Utilitarian mind and discovering one’s Substantial gem.