تصوير سازي سينمايي در تاريخ بيهقي

Cinematic Imagery in Tārikh-e Beyhaghi

تصويرسازي طيفي از معاني را از صورت سازي هاي شاعرانه تا عكس و فيلم در بر مي گيرد. تكنيك‌هاي سينمايي امكان بازنمايي عيني طبيعت و روايت را به هنرمند امروزي مي‌بخشد. لازمه تصويرگري، در بدو امر، نگاهي زيبا و دقيق به طبيعت و وقايع است كه در آثار اديبان قرون گذشته نيز ديده مي‌شود. در توصيفات و روايت هاي آنها ظرافت هايي هست كه سينماگر امروزي با استفاده از دوربين فيلمبرداري قادر به بهره برداري عيني از آنهاست. اين تحقيق بر بخش هايي از متن تاريخ بيهقي تمركز مي‌كند كه غناي دراماتيك و بصري بيشتري دارند. بعد از ذكر كلياتي درباره تصوير در تاريخ بيهقي، تكنيك هاي سينمايي معرفي، و هنر بيهقي در هر مورد نشان داده مي شود. در پايان هر بخش نيز صحنه‌هايي از فيلم هاي معروف جهان به‌عنوان شاهد، با صحنه هايي از تاريخ بيهقي مقايسه مي‌شود.

Imagery has a vast function whose examples can be seen in poetry, photography and movie. Cinematic techniques make it possible to objectively represent natural scenes, because the precondition for making any image is an exact look on natural beauties. This ability could be seen in literary works of the past. The present article is concerned with a literary narration of Iran History called T?rikh-e Beyhaghi and concentrates on some parts of the book which are dramatically and visually rich. The study aims at introducing the cinematic techniques used in this book through verifying them by instances from the world famous movies.