هندسه تعامل ادراكات و نفس در ساختار و عملكرد شاكله

The Geometry for Interacting Perceptions and Mind in the Structure and Function of shakila

تحليل هاي ارايه شده پيرامون «شاكله» در تفاسير قرآني ما را به تعابير حكما درخصوص «صورت نوعيه انساني» رهنمون مي شود. در اين بستر، ادراكات محور اصلي شكل گيري و تحولات شاكله و علت ناقصه در عملكرد آن خواهد بود. در مقاله حاضر به روش پژوهش تطبيقي در تفاسير و آثار حكما و جمع بندي ديدگاه مفسران و مقابله ديدگاه دو مفسر فيلسوف، علامه طباطبايي و فخر رازي، ابتدا معنايي جامع از شاكله ارايه مي شود و سپس هم سنخي صورت نوعيه فلسفي با شاكله قرآني به اثبات مي رسد؛ ضمن اينكه متعلَّق فعل و انفعالات نفس از صرف اعمال، به همه ادراكات علمي و عملي تعميم داده مي شود.

Given analyses on shakila in Quranic commentaries lead us to philosopher`s statement on human species form. So viewed, perceptions are regarded as the main element for making and transforming shakila and partial cause for its function. This paper, relying on Quranic commentaries and philosophical works, has studied Allameh Tabataba’I and Fakhr Razi`s views in the field comparatively. In this way, the meaning of shakila has been presented and, then, it has been proved that shakila is the same as what is meant by species form in philosophy. Again the cases of human soul`s actions and passions have been proved to include all perceptions.