اصول تفكر سياسي جامعه مدرسين حوزه علميه قم در دهه اول انقلاب

Political Thought’s Principles of Qom’s Seminary Jame-e Modaressin in the First Decade of Islamic Revolution

اين پژوهش بر آن است تا با استفاده از نظريه تحليل گفتمان لاكلايو و موفه توصيف جامعي از اصول تفكر سياسي جامعه مدرسين حوزه علميه قم را در دهه اول انقلاب ترسيم كند و با واكاوي در بيانيه‌هاي اين تشكل، مولفه‌هاي دال مركزي و دال‌هاي شناور گفتمان جامعه مدرسين، به‌ويژه ديدگاه‌هاي فقهي ـ سياسي در اين چهارچوب تبيين شود تا رابطه آن‌ها با يك‌ديگر و نحوه ارجاع اين دال‌ها به مدلول مشخص شود. بر اين اساس، اين نتيجه حاصل شد كه دال مركزي اين تشكل شامل مولفه‌هاي اجراي احكام شريعت با محوريت ولي فقيه، مشروعيت الاهي حاكم، پيوند دين و سياست، و مرجعيت سياسي روحانيت است.

By using Laclau and Mouffe discourse analysis theory, broad explanation of political thought’s principles of Qom’s seminary Jame-e Modaressin has been described. Moreover, by explanation in manifests of that organ, nodal point and floated elements of Jame-e Modaressin’s discourse especially political- religious point of views have been determined to clarify relations between those elements and anaphora of them to signified based on Laclau and Mouffe discourse analysis. The result is that, nodal point of that organ has been consist of applying of religious orders based on Velayat-e Faqih, divine legitimacy of leader, relation between religious and policy, and political authority of Islamic clerics.