اخذ تامين از اشخاص بي‌تابعيت در طرح دعوي

Obtaining Security from Stateless Persons in Bringing a Suit

پديده‌ي مرز يكي از عوامل سياسي انفكاك مادي و معنوي اشخاص است كه بر روابط حقوقي آنان تاثير مي‌گذارد. دولت‌ها در قلمرو حاكميت خود، حقوقي را براي اتباعشان در نظر مي‌گيرند كه بيگانگان از آن محروم هستند يا تكاليفي را بر عهده‌ي ايشان مي‌نهند كه بيگانگان از آن معافند. يكي از مصاديق اين سنخ از روابط در نظام حقوقي ايران، اخذ تامين از اتباع دول خارجي به هنگام طرح دعوي به طرفيت خوانده‌ي ايراني در محاكم داخلي، موضوع ماده‌ي 144 قانون آيين دادرسي دادگاه‌هاي عمومي و انقلاب در امور مدني است. چنان‌چه طرف دعوا، تبعه‌ي هيچ يك از دولت‌هاي خارجي نباشد و به عبارتي بي‌تابعيت باشد، اين پرسش مطرح مي‌‌شود كه آيا چنين حقي براي اتباع ايراني؛ و در مقابل، چنين تكليفي براي اشخاص بي‌تابعيت وجود دارد؛ يا آن‌كه بايد گفت، الزام آن‌ها به دليل فقدان نص قانوني، اجحاف در حق ايشان و نوعي بي‌عدالتي است. در اين مقاله ضمن تحليل و ارزيابي ادله‌ي دو نظر، معافيت اشخاص بي‌تابعيت از ايداع تامين، وفق موازين و اصول مرجح دانسته شده است.

Boundary is a political factor which segregates people of different countries physically and mentally and affects their legal relations. Governments, in their territories consider some rights for their citizens, which foreigners are deprived of them. Mutually, citizens of a government have certain duties that non-citizens exempt from them. An instance of such relations in Iranian legal system is obtaining security from foreigners when they bring a suit against an Iranian citizen, in order to recompense probable damages to defendant in case of frivolous claims, which is mentioned in article 144 of Civil Procedure Law for public and revolutionary courts in civil matters. The matter of this paper is whether stateless persons have to make such deposits or itʹs unfair to ask them; since there is no letter of the law in this case. In the following, we have reviewed both ideas and found out that exemption of stateless persons from the deposit is more preferred.