شگردهاي روايت در شعرهاي روايي مهدي اخوان ثالث

- Narration Techniques in Akhavan’s Narrative Poems

از مهمّ‌ترين ويژگي‌هاي شعر مهدي اخوان ثالث (1307-1369) روايي بودن آنهاست؛ امّا آنچه به شعرهاي روايي او برجستگي ويژه‌اي مي‌بخشد و آن را از آثار شاعران معاصرش متمايز مي‌سازد، شيوه‌ها و شگردهاي او در روايت است. وي در شعر از عنصر روايت به گونه‌اي خاصّ استفاده كرده است كه با وجود نقش برجسته بسياري از شگرد (=تكنيك)‌ها، ساختار روايي شعر هرگز لطمه‌اي به جوهر شعر نمي‌زند. به عبارت ديگر، در آثار او بيش از آنكه شعر در خدمت روايت داستاني قرار گرفته باشد، عناصر داستاني و روايي به خدمت شعر درآمده‌اند. اين مقاله به بررسي و تحليل شگردهاي روايت شامل: شخصيّت‌پردازي، گفت‌وگو، توصيف، فضاسازي، شيوه آغاز روايت‌ها، شيوه‌هاي بيان نمايشي، نقطه اوج و فرود، مرحله ‌گذار در منظومه‌هاي روايي اخوان ثالث مي‌پردازد و كاركرد ويژه هر يك را در شعر او نشان مي‌دهد.