كاربرد شاخه هاي ژئوماتيك در مطالعات و برنامه ريزي شهري

روش‎هاي ژئوماتيك امروزه به‎عنوان مجموعه‎اي از كارآمدترين روش‎ها در تجزيه و تحليل‎ها و تفسيرهاي مربوط به موضوعات مطرح در برنامه‎ريزي شهري چشم‎اندازهاي روشني پيش روي متخصصان و دست‎اندركاران اين عرصه قرار داده است. از طرف ديگر با پيشرفت روزافزون سيستم‎هاي ژئوماتيك و كاربرد آن در برنامه‎ريزي شهري و جهت‎گيري مديريت شهري كشور در جهت استفاده از اين سيستم‎ها در مديريت و خدمات شهري مي‎توان از توانايي‎هاي ژئوماتيك به‏عنوان ابزاري در شناسايي مشكلات شهري بر اساس معيارها و شاخص‎ها سود جست. در شهر‎هاي كنوني با پيچيدگي‎ها، عدم قطعيت‎ها و عوامل متعددي كه بر نحوه‎ي توسعه‏ي آن اثر مي‎گذارد، روش‎هاي سنتي در حل مسائل فضايي نظير روي هم گذاشتن دستي نقشه‎ها ديگر نمي‎تواند پاسخ گو باشد. سرعت رشد و دگرگوني شهر‎ها و همچنين حجم انبوه عوامل تاثيرگذار بر مسائل فضايي در شهر چاره‎اي جز استفاده از يك چارچوب معين مبتني‎بر GIS در حل مسائل فضايي در شهرسازي باقي نگذاشته است. پياده‎سازي سيستم ژئوماتيك با نگرش به موضوعات شهري علاوه‎بر زمينه‎سازي گرايش مديريت شهري در به‎كار‎گيري سيستم‎هاي نوين مديريتي، ضمن استفاده از كاربرد‎هاي گسترده‏ي اين سيستم‎ها در مديريت شهري، نياز مديران براي شناسايي بافت‎هاي شهري بر اساس ملاك‎هاي مختلف با پارامتر‎هاي متفاوت را برآورده مي‎سازد. (كوهساري، 1386، ص1) تعيين جايگاه ژئوماتيك متشكل از فتوگرامتري (نقشه‎برداري هوايي)، سنجش از دور (RS)، نقشه‎برداري زميني و سيستم‎هاي اطلاعات جغرافيايي (GIS) در عرصه‎هاي مختلف مطالعات شهري محور‎هاي اصلي مورد بحث در اين مقاله هستند كه از نقطه‎نظر‎هاي كاربرد و مديريت اين نوع اطلاعات مورد بررسي قرار خواهند گرفت. در اين تحقيق مهم‎ترين پارامتر‎هاي مطرح در هر يك از اين كاربرد‎ها با توجه به نيازهاي موجود در برنامه‎ريزي‎هاي شهري تعيين مي‎شود. نتايج اين مقاله حاكي از اهميت روش‎هاي ژئوماتيك در استفاده‎هاي چند منظوره در برنامه‎ريزي و مطالعات شهري است.