تهمت در خدمت ديانت !

خلاصه برخي متديّنان بر اين باورند كه مي‌توان براي خدمت به ديانت از ابزارهاي ضد اخلاق مانند «تهمت» به مخالفان استفاده كرد. اين باور هر چند در سطح عده‌اي از «عوام» رواج دارد ولي ريشه در فتواي فقهي برخي علما دارد. آنها در استنباط هاي خود از يك روايت، تهمت زدن و نسبتهاي دروغ را تجويز كرده‌اند. اين مقاله با بررسي اين روايت، به نقد اين استنباط مي‌پردازد و سپس به طرح اين سوال مي‌پردازد كه با چنين نظريه‌اي جامعه ديني به چه سمت و سويي مي‌رود؟ كليد واژه‌ها: تهمت – اخلاق – مصلحت - جامعه ديني - مخالفان.