كاركرد رجز و رجز خواني در شاهنامه و گرشاسب نامه

The Functions of War Cry ( Rajaz Khani ) in The Book Of The Kings ( Shahname ) Of Ferdowsi and Garshasb Nameh of Asadi Towsi

رجز نوعي گفتگو در ميدان جنگ است در قالب دو تا هفت بيت كه در آن‌ها رجزخوان به شكل سوال و جواب به مفاخره، تحقير دشمن،حديث نفس و....مي‌پردازد. بن‌مايه اصلي رجزها يا نازش به اصالت گوهر و نژاد است يا به هنر، يعني كسب تجربه در زمينه‌هاي گوناگون مانند جنگاوري،دشمن شكني، كاربرد فنون و حيله‌هاي رزمي و استفاده از ابزارهاي جنگي. در حقيقت رجز يكي از ترفندهاي مهم رواني غلبه بر دشمن به حساب مي‌آيد. نگارندگان در اين پژوهش به بررسي وتحليل انواع رجزهايي پرداخته‌اند كه از سوي پهلوانان و جنگاوران شاهنامه فردوسي و گرشاسب‌نامه اسدي طوسي در آغاز نبردها بيان شده است.

In the present article attempt has been made to investigate the various types of war cry (Rajaz) told by heroes and warriors of Sahnameh ( The Book Of The Kings) and Garshasb Nameh of Asadi Towsi at the beginning of the battles .The results showed that war cry was a kind of dialogue of two to seven couples told in the battle fields in the form of glorious questions and answer ,enemy humility, self expression, etc.The major theme of war cry ( Rajaz ) was the statement of originality and race or art of warfare , defeating the enemy , the application of techniques and tricks of war , and the use of war tools. In fact , war cry (Rajaz) was considered a powerful and effective psychological trick in the hand of the warriors to defeat the enemy .