بُن مايه هاي عرفاني در شعرِ سيد قطب

Spiritual themes in the poetry of Sayyid Qhotb

سيد قطب، اديب، شاعر و انديشمندِ معاصر مصري، از جمله شاعران رمانتيكي است كه در شعر خود، متاثر از انديشه هاي عرفاني است. توجّه بسيار وي به كشف و شهود روحاني، و نيز مطالعه اشعار و آثار عرفاني، به ويژه غزليات حافظ، سبب گرديده تا مضامين و اصطلاحات عرفاني در شعر او نمودي پررنگ داشته باشد. بسياري از رموز عرفاني مانند حيرت، غربت، وحدت وجود، مناجات عارفانه با شب، طيف، سماع، جمع و تفرقه و پرنده روح و ... بر شعر سيد قطب كه بازتابي از انديشه هاي عرفاني- اسلامي است، سايه افكنده است. اين مقاله در پي آن است تا با واكاوي شعر سيد قطب، شخصيت و افكار نابِ عرفاني- اسلامي وي را به نمايش گذارد. شايان ذكر است كه اين بُعد از شخصيت فكري و ادبي وي، تا كنون مورد بررسي قرار نگرفته است.

Sayed Qhotb a scholar, romantic , and contemporary Egyptian thinker, was influenced by Sufi ideas of spiritual and mystical intution, especially that of Hafez . This caused the concepts and terminology of mysticism to be represented in his poems rigorcusly. Mystical symbols such amazing, strange, unity, spiritual chanting with night spectra, dance, gathering and separation and soul … have shadowed Sayyid Quth?s poetry which is a reflection of mystic and Islamic thoughts. To show his personality and Pure mystic Islamic thought. It is worth menticning that this dimension of him hasnot been investigated sofar.