تصويرپردازي انسان در عرصه قيامت (در جز سي‌ام قرآن كريم)

Human Depiction in the Plain of Resurrection

تصويرپردازي در قرآن كريم، موضوعي است كه مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است؛ چرا كه قرآن به وسيله تصويرپردازي، معاني موررد نظر را به ذهن مخاطب انتقال مي‌دهد. از طرف ديگر يكي از موضوع‌هاي سوره‌هاي جز سي‌ام قرآن كريم، سخن از انسان و حالات و گفتار وي در روز قيامت است. با پرداختن به جنبه‌هاي تصويرپردازي انسان در عرصه قيامت، نه تنها عظمت روز قيامت بيش از پيش روشن مي‌گردد، بلكه هنر تصويرپردازي‌هاي عالمانه در قرآن در معرض ديد مخاطبان كلام وحي قرار مي‌گيرد. با توجه به اين امر، پژوهش حاضر در پي آن است كه از خلال تصويرپردازي انسان در روز محشر به بيان حوادث و وقايع آن روز، در سوره‌هاي جز سي‌ام قرآن كريم، به گونه‌اي كه گويا همه آنها حاضرند، بپردازد. در مقاله حاضر، پس از بيان جايگاه و ضرورت تصويرپردازي، به تصاوير انسان در عرصه قيامت، در جز سي‌ام اشاره شده و سپس جداگانه تصاوير چهره‌ها، شنيده‌ها، گفتار و رفتار انسان مورد بررسي قرار گرفته و نشان داده شده كه به واسطه تصوير مي‌توان درك دقيق‌تر و كامل‌تري از معنا داشت؛ زيرا ميان معنا و تصاوير، ارتباط تنگاتنگ و عميقي وجود دارد.

One of the subjects of the chapters of the part thirty of the Qur’?n is concerned with human state and speech on the Resurrection Day. Studying different aspects of human depiction in the Plain of Resurrection would not only clarify the grandeur of the Resurrection Day but would also display the sagacious art of human depiction in the Qur’?n to the addressees of the Revealed Word of Allah. Through examining human depiction on the Resurrection Day, the present study attempts to explain the events of that day in the chapters of the part thirty of the Qur’?n. Then, the pictures of the faces, what has been heard and said, and the human behavior are separately examined indicating that through pictures a more accurate and perfect understanding of the sense can be achieved, since there is a close and deep relation between the sense and the pictures. Keywords: the Holy Qur’?n, part thirty, human depiction, Plain of Resurrection