بررسي موانع پداگوژيك در توسعه‌ي آموزش الكترونيكي: مطالعه‌ي موردي دانشگاه علوم پزشكي جندي‌شاپور اهواز

Investigating the Pedagogic Barriers to the Development of Electronic Education: A Case Study of Ahvaz Jundi Shapour University of Medical Sciences Abdolmehdi Moarefzadeh

پژوهش حاضر به بررسي موانع پداگوژيك (انعطاف‌پذيري، ابزارهاي برقراري ارتباط، يادگيرنده محوري، مديريت برنامه‌ها و منابع و ارزيابي) در توسعه‌ي آموزش الكترونيكي دانشگاه علوم پزشكي‌جندي‌شاپور اهواز در سال 1390-1389 مي‌پردازد. اين تحقيق از نوع توصيفي- مقطعي مي‌باشد و جامعه‌ي آماري شامل تمامي اعضاي هيات علمي اين دانشگاه مي باشد. پرسشنامه‌ي محقق‌ساخته كه پايايي آن 96درصد است، با استفاده از آزمون آلفاي كرانباخ محاسبه شده است، و روايي آن توسط متخصصان تاييد گرديد. جهت محاسبه‌ي نتايج از آزمون كاي اسكوور استفاده شده است و همچنين براي رتبه‌بندي موانع از تست فريدمن استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه همه‌‌ي عوامل به ترتيب‌ شامل: ارزيابي، يادگيرنده محوري، ابزارهاي برقراري ارتباط، انعطاف‌پذيري و مديريت‌برنامه‌ها و منابع از موانع توسعه‌ي آموزش الكترونيك در دانشگاه علوم‌پزشكي‌جندي‌شاپور اهواز هستند.

In this study an attempt has been made to investigate the pedagogic barriers to the development of electronic education (via the Internet) at Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences (AJUMS) during 2010-2011. This is descriptive-sectional study whose population involved the whole faculty members of AJUMS. The researchers prepared a questionnaire with a reliability of 96 % which was obtained through Cronbachʹs ?, and its validity was confirmed by specialists in this field. As for the calculation of the results and ranking the barriers, Chi square test and Friedman test were euseded respectively. The findings of this research suggested that all the studied items (evaluation, learner-based, communication tools, flexibility, and the management of programs and resources) are among the barriers to the development of electronic education at AJUMS.