مقايسه بهزيستي روانشناختي و رضامندي زناشويي در گروهي از زنان بارور و نابارور شهر تبريز

چكيده هدف: مشكل ناباروري به عنوان حادثه‌اي استرس‌زا با مشكلات روانشناختي متعددي همراه است. هدف از پژوهش حاضر، تعيين ميزان بهزيستي روانشناختي و رضايت از زندگي زناشويي در زنان نابارور و مقايسه آن با زنان بارور بوده است. روش: پژوهش حاضر از نوع علي- مقايسه اي بود كه مبتني بر هدف پژوهشي، تعداد 40 زن نابارور، به طور تصادفي از بين كساني كه به مركز درماني الزهرا شهر تبريز مراجعه كرده بودند، انتخاب و با 40 زن بارور مورد مقايسه قرار گرفتند. اطلاعات از طريق دو پرسشنامه مقياس بهزيستي روانشناختي و شاخص رضايت زناشويي جمع آوري شد. براي تحليل داده‌ها، از روش تحليل واريانس چندمتغيره استفاده شد. يافته‌ها: تحليل داده ها نشان ‌داد كه زنان بارور در بهزيستي روانشناختي و مولفه‌هاي آن چون پذيرش خود، رابطه مثبت با ديگران، خودمختاري، زندگي هدفمند، تسلط بر محيط و رشد شخصي، بالاتر از زنان نابارور بوده‌اند. با اين حال، بين دو گروه، در مورد رضامندي زناشويي تفاوت معناداري مشاهده نشد. نتايج: زنان بارور اغلب درويژگي هاي رواني بالاترند دارند بهزيستي روانشناختي و مولفه‌هاي آن چون پذيرش خود، رابطه مثبت با ديگران، خودمختاري، زندگي هدفمند، تسلط بر محيط و رشد شخصي، بالاتر از زنان نابارور بوده‌ا نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر، حاكي از پايين بودن وضعيت بهزيستي روانشناختي زنان نابارور است، لذا توجه به نيازهاي رواني افراد نابارور، مولفه اي ضروري در موفقيت درمان ناباروري است.