نقش سرمايه اجتماعي در توزيع درآمد در مناطق روستايي كشور

Role of Social Capital Development in Income Distribution in Rural Areas of Iran

هدف مطالعه حاضر بررسي نقش متغير سرمايه اجتماعي در توسعه اقتصادي ـ اجتماعي و ميزان اثرگذاري آن از طريق توسعه تعاوني‏هاي توليد بر شاخص توزيع درآمد جوامع روستايي است. بدين منظور، با به كارگيري روش داده هاي پانل، از داده‏هاي استاني كشور طي سال هاي 1379 تا 1388 براي بررسي اثر توسعه سرمايه اجتماعي بر شاخص توزيع درآمد در مناطق روستايي و همچنين، از آزمون فرضيه U وارونه كوزنتس درباره ارتباط بين نرخ رشد اقتصادي و توزيع درآمد استفاده مي‌شود. نتايج حاكي از آن است كه در دوره زماني مورد مطالعه، نقش متغيرهاي سهم بخش كشاورزي از توليد ناخالص داخلي و ميزان مشاركت در تعاوني هاي روستايي به‌مثابه نمادي از سرمايه اجتماعي موجود در كاهش نابرابري اقتصادي و توزيع مناسب‏تر درآمد در جوامع روستايي مثبت و معني‌دار است، در حالي كه متغيرهاي توليد ناخالص داخلي، نرخ شهرنشيني و نرخ بيكاري روستايي بر ميزان نابرابري در مناطق روستايي كشور مي افزايند.

This study aims at investigating the role of ʹsocial capitalʹ variable in socio-economic development and the extent of its influence via development of production cooperatives on the index of income distribution in rural societies. For this purpose, by applying a panel data methodology, Iranian provincial data during 2000-09 are used to study the impact of social capital development on the index of income distribution in rural areas; also, Kuznetsʹ inverted U hypothesis test on the relation between rate of economic growth and income distribution is used. Results indicate that during the studied period, the variables of ʹshare of agriculture sector in GDPʹ and ʹextent of participation in rural cooperativesʹ have significantly positive roles as a symbol of existing social capital in reduction of economic inequality as well as more appropriate income distribution in rural areas, while the variable of GDP, urbanization rate, and rural unemployment rate would increase inequality in rural areas of the country.