منشا تغيير در ارتش آمريكا

دشمن‌شناسي يكي از لوازم و شروط اصلي جلوگيري از غافلگيري است. از آنجا كه آمريكا به‌عنوان مهم‌ترين تهديد جمهوري اسلامي ايران، داراي توانمندي نظامي گسترده‌اي است، بنابراين شناخت ريشه‌هاي اصلي رشد و فزايندگي توانايي‌هاي نظامي اين كشور، بايد همواره در دستوركار دولتمردان قرار گيرد. بدون ترديد، اين توانمندي‌ها در فرايندي تدريجي، تكامل‌ يافته است. به نظر مي‌رسد كه يكي از رموز چنين پيشرفتي در قدرت نظامي آمريكا، پذيرش اصل تغيير است. حال مسيله اين است كه اين تغيير از كجا سرچشمه مي‌گيرد؟ در اين مقاله، «فرهنگ راهبردي»، «فناوري»، «جنگ»، «سياست‌ها و راهبردها و اقدامات رقبا/ دشمنان» و «ايده‌ها و نظريه‌ها» به‌عنوان منابع و منشا تغيير در ارتش آمريكا معرفي شده‌اند. از بين اين منابع تغيير، نگارنده معتقد است كه فناوري، بيشترين نقش را در ايجاد تغيير در ارتش آمريكا دارد. به همين دليل است كه ارتش اين كشور، ارتشي فناوري‌محور مي‌باشد. بر پايه يافته‌هاي اين نوشتار، حوزه كاركردي اين تغييرات، گاهي سياست‌ها و راهبردها و گاهي جنگ‌افزارها و تجهيزات مي‌باشد. همچنين اين تغييرات در برخي موارد، قابليت‌محور و در موارد ديگر، تهديدمحور است. از سوي ديگر بايد به اين نكته نيز اشاره كرد كه تغييرات ساختاري و عملكردي ارتش آمريكا را مي‌توان در راستاي حركت در چارچوب فرايند «ارتش پس از آينده» تلقي كرد.