شناسايي ظرفيت‌هاي حقوقي محدودكننده تحركات نظامي نيروهاي فرامنطقه‌اي در هوا و آب‌هاي خليج‌فارس

اين مقاله با نگاه منطقه‌اي و بين‌المللي به بررسي وضعيت خليج‌فارس، تنگه هرمز، درياي عمان و كشورهاي پيرامون اين حوزه مي‌پردازد و توجه خاصي به اهميت راهبردي و ژيوپليتيكي منطقه و وجود ذخاير عظيم نفت و گاز و نياز جهاني به اين منابع دارد؛ موضوعي كه قدرت‌هاي سلطه‌جو و استعمارگر فرانوگرا را به اين منطقه كشانده و از سوي ديگر، ضعف نظام‌هاي پادشاهي كشورهاي حاشيه جنوبي خليج‌فارس و استمداد سران آنها از قدرت‌هاي فرامنطقه‌اي براي مقابله با تهديدها، موجب حضور نظامي درازمدت آمريكا و كشورهاي غربي در منطقه خليج‌فارس شده‌ است. كشورهاي حاشيه جنوبي خليج‌فارس با عقد پيمان‌هاي نظامي و ايجاد بستر لازم براي استقرار نيروهاي نظامي، ناوهاي هواپيمابر و ساير تجهيزات نظامي، موجبات گستاخي و نقض مكرر حقوق كشورهاي منطقه را فراهم نموده و تهديدهاي جدي را براي امنيت منطقه ايجاد كرده‌اند. اين پژوهش، با توجه به نگرش‌هاي سياسي حاكم در منطقه و راهبردهاي سياسي ـ امنيتي كشورهاي فرامنطقه‌اي و تهديدهاي موجود، در پي بهره‌گيري از قوانين و مقررات حقوق بين‌المللي در راستاي ارايه راهكارهايي براي محدودسازي حضور نيروهاي بيگانه و فرامنطقه‌اي است.