ارايه الگوي راهبرد دفاعي مطلوب بر مبناي چرخش راهبردي از تهديدمحوري به آسيب‌محوري

از دير باز با گذشت زمان، الگوي راهبردي دفاعي كشور متناسب با تغييرات محيطي متكي بر راهبردهاي تاريخي و سنتي و يا تهديدمحوري يعني طرح‌ريزي و توانمندسازي دفاعي براساس الگوي تهديدهاي متصوره اعم از بالقوه و بالفعل بوده است؛ به‌گونه‌اي كه آمادگي تجهيزاتي و حتي ساختار سازمان هاي دفاعي را به شدت مورد تاثير قرار داده است. اينكه اين راهبردها تا چه حد پاسخگوي نياز دفاعي كشور در شرايط ناهمگون صحنه نبرد آتي نيروهاي دفاعي مسلح كشور است يا مي‌باشند از مهم‌ترين مسايل فراروي نظام دفاعي به شمار مي‌رود. هدف اين مقاله، شناخت الگوهاي رايج راهبردي دفاع ملي و ارايه الگوي متناسب با ادبيات مقبول ارزش‌هاي انقلاب اسلامي با طرح اين پرسش اساسي است كه در شرايط ناهمگوني تهديدها چه الگوي راهبردي مطلوبي مي‌تواند ميزان پاسخگويي نظام ملي كشور را در برابر تهديدهاي نظامي- امنيتي ارتقا و توسعه بخشد؟ محقق تلاش كرده تا طي فرايند تبيين نظري و با استفاده از روش استدلال منطقي با بررسي تطبيقي نظام‌هاي دفاعي چهارگانه مشتمل بر راهبردهاي تبارمحوري، قابليت‌محوري، تهديدمحوري و آسيب‌محوري، به آشكارسازي مولفه‌هاي آن اقدام و سپس به ايده‌پردازي در اين مورد بپردازد.