واژگان مشترك قرآن كريم و برترين چكامه هاي عربي پيش از اسلام

Common Words between the Holy Qur’an and Pre-Islamic Arab Poetry

قرآن كريم در محيطي پا به عرصه هدايت مردم نهاد كه زبان عربي در اوج فصاحت و بلاغت قرار داشت و طبيعي است كه زبان قرآن براي برقراري ارتباط با آنان از واژگان و تعبيرهاي متعارف آن جامعه استفاده كند. از سوي ديگر، سروده هاي موسوم به چكامه هاي هفت يا ده گانه شاعران عرب پيش از اسلام كه گنجينه شعر، ادب و فرهنگ مردمان آن روزگار به شمار مي آيد، به تنهايي نشان از غني بودن زبان عربي پيش از نزول قرآن دارد. اين مقاله در پي آن است تا با بررسي ارتباط زباني ميان آن چكامه ها و قرآن كريم، واژگان مشتركات ميان آن دو و ظرفيّت معنايي آن واژگان را مورد بررسي قرار دهد. از اين رو با آوردن ابيات چندي از چكامه هاي برتر عرب و برخي آيات قرآن كريم، واژگان مشترك با بيان معناي آنها معلوم شده است. وجود تعداد قابل توجّه از واژگان چكامه هاي عربي پيش از اسلام در قرآن كريم و شباهت معنايي ميان آن واژگان، نشانگر چند واقعيّت است؛ از جمله فصيح و قابل فهم بودن واژگان چكامه ها براي مردم آن روزگار، كم بودن فاصله زماني ميان زمان سروده شدن چكامه ها با زمان نزول قرآن كريم و درستي انتساب آن چكامه ها به پيش از اسلام مي باشد.

The Holy Qur’an was revealed in a society whose language was greatly eloquent; thus, it naturally used familiar words and expressions to communicate with them. Moreover, pre-Islamic Arab poems – the treasure trove of Arab poetry, literature, and culture – mirrored the richness of the language in which they were composed. The present paper seeks to investigate the semantic relationships between the pre-Islamic Arab poems and the Holy Qur’an in order to locate their semantic overlaps. The great number of the words shared between the two confirms the eloquence of the common words, small temporal distance between the composition of poems and revelation of the Holy Qur’an, and the pre-Islamic nature of poems.