برآورد حجم قاچاق كالا در ايران به روش MIMIC

The Estimation of Smuggling Goods in Iran Using the MIMIC Approach

اين مطالعه به بررسي مهمترين عوامل موثر بر قاچاق كالا در ايران طي دوره زماني 1388-1353 پرداخته است. در اين مطالعه براي برآورد ارزش قاچاق كالا در ايران از روش شاخصهاي چندگانه و علل چندگانه (MIMIC) استفاده شده است. بر اساس نتايج اين مطالعه، حجم قاچاق طي دوره مورد بررسي روند پر فراز و نشيبي داشته است. اين ميزان در سال 1353 به نسبت 52/36 درصد (حداكثر) از مقدار توليد ناخالص داخلي (به قيمت ثابت سال 1376) و در سال 1361 به نسبت 61/15 درصد (حداقل) از توليد ناخالص داخلي و به طور متوسط معادل با 88/20 در صد از توليد ناخالص داخلي در دوره مورد بررسي بوده است. نتايج اين مطالعه همچنين نشان داد كه نرخ تورم، آموزش، شاخص باز بودن اقتصاد و اندازه دولت مهمترين عوامل موثر بر قاچاق كالا در ايران هستند. قاچاق كالا بر روي فرآوردههاي نفتي و تقاضا براي پول تاثير گذاشته است، اما تاثير آن بر فرآورده‌هاي نفتي در مجموع بيشتر از اثر آن بر روي تقاضاي پول است.

This study investigated the main determinants of smuggling goods in Iran during 1975-2009 using the Multiple Indicators-Multiple Causes (MIMIC) approach. The findings of the research showed that the value of the smuggling goods have been fluctuating from a maximum 36.52 percent of Iranʹs GDP (at constant prices of 1998) in 1974to a minimum 15.61 percent of GDP in 1982 with an average of 20.88 percent. The results also indicated that the rate of inflation, education, economic openness and the size of government were most important determinants of the value of smuggling in Iran. The value of smuggling goods affected both oil products and demand for money, but oil products tend to be more affected.