سنجش كاردينالي رفاه و ارزيابي اثر متغيرهاي كلان بر تغييرات رفاه در ايران بر مبناي رگرسيون فازي

Cardinal Measurement of Welfare and Evaluation of Macroeconomic Variables Effect on Welfare Changes in Iran Based on Fuzzy Regression

در اين مقاله سطح رفاه كاردينالي و عوامل تاثيرگذار بر تغييرات رفاهي در ايران بررسي شده است. براي ارزيابي سطح رفاه از شاخص آمارتياسن در حالت پارتويي و غيرپارتويي استفاده شده و براي ارزيابي تاثير متغيرهاي كلان بر تغييرات رفاهي از مدل رگرسيون فازي حداقل مربعات (FLSR) استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه شاخص رفاه در سال‌هاي (1386-1381) حدود 8/4 درصد و در سال‌هاي (1380-1376) حدود 1/3 درصد و در سال‌هاي (1375-1371) حدود 7/2 درصد افزايش داشته است و بيشترين سطح بهبود رفاه اجتماعي در ايران طي سال‌هاي (1376-1386) بوده است. همچنين، با توجه به نتايج برآورد شده با استفاده از رگرسيون فازي مي‌توان نتيجه گرفت كه بيكاري، تورم و ضريب‌جيني رابطه معكوسي با رفاه كاردينالي هم در حالت پارتويي و هم غيرپارتويي داشته‌اند و نرخ باسوادي و سهم مخارج دولت ارتباط مثبتي با رفاه در ايران داشته‌اند. نتايج اين بررسي مويد آن است كه ارتباط بين رشد اقتصادي و سطح رفاه در ايران مثبت بوده است، يعني جريان رشد اقتصادي تاثيرات مثبتي بر افزايش رفاه در ايران به‌همراه داشته است.

This paper examines the level of cardinal welfare influential factors on the welfare changes in Iran. The Senʹs index, both in Pareto and non-Pareto states, is used to evaluate the level of cardinal welfare and in order to evaluate the macroeconomic variables effect on the welfare changes a fuzzy least-squares regression model (FLSR) is used. The findings indicate that the welfare level index increased about 4.8, 3.1 and 2.7 percent during 2002-2007, 1997-2001 and 1992-1996 respectively. According to the findings, the highest level of social welfare improvement in Iran has occurred during 1997-2007. The results of the fuzzy regression show that the unemployment rate, inflation rate and Gini coefficient have an inverse relation with the cardinal welfare in both Pareto and non-Pareto cases while the literacy rate and government expenditures have a positive relation with the welfare. The findings also imply that there is a positive relationship between economic growth and welfare level in Iran