نخستين اهتمام غرب مسيحي به قرآن‌شناسي

حدود يك سده بعد از ظهور اسلام، غرب مسيحي حضور مسلمانان را در داخل مرزهايش يافت و اسلام را به عنوان مساله‌اي سياسي تلقي كرد. تمدن اسلامي به تدريج كه از جهات گوناگون رشد يافت، اين مسيله را پيچيده‌تر كرد. در عين حال، غرب راه رويارويي با چالش اسلامي را در پيش گرفت و نسبت به آن واكنش‌هاي مختلفي نشان داد. جنگ‌هاي صليبي و طرح قرآن‌شناسي از جمله اين واكنش‌ها بود. هم‌زمان با جنگ‌هاي صليبي، مدافعان عقايد مسيحي و متكلمان بر آشنايي با تعاليم اسلامي تاكيد كردند و بدين منظور، ترجمه قرآن و شناخت آن را ضروري دانستند؛ زيرا قرآن‌شناسي را به عنوان ابزاري براي منازعه فكري و روحي با مسلمانان تلقي مي‌كردند و آن را مكمل مبارزه نظامي مي‌پنداشتند. در اين نوشتار، قرآن‌شناسي غرب مسيحي در ارتباط با جنگ‌هاي صليبي بررسي شده و در پيوند با آن، به نقش ديركلوني در تحرك‌بخشي ديني به جامعه غرب نيز اشاره گرديده است. جايگاه شهر طليطله در زمينه ترجمه آثار اسلامي معرفي مجريان طرح قرآن‌شناسي و انگيزه‌هاي آنان، و تاثيرات ترجمه لاتيني قرآن در مسيحيت، نيز از مباحثي است كه در اين نوشتار مطرح شده است. واژگان كليدي: ترجمه قرآن، غرب مسيحي، پطرس مكرم، اسپانيا.