كاركرد شهروندي در جامعه ي اسلامي

The notion of citizenship and the citizen of the islamic society

مفهوم شهروندي صرفاً عنواني تشريفاتي نيست. شهروند به عنوان عضو به رسميت شناخته اي از جامعه، حقوقي متقابل دارد كه اطلاق شهروندي بر او از همين منظر روايي مي يابد. اين نوشته در دو بخش به صورت توصيفي و در قالب پژوهشي راهبردي انجام مي گيرد، شيوه ي كار پژوهش كتابخانه اي و آرشيوي است و فرضيه ي اصلي تحقيق عبارت از اين است كه اسلام نگاه مترقيانه به شهروندي دارد. نوشتار حاضر براي پاسخ گويي به اين مساله ي تحقيق كه «آيا موضوع شهروندي ريشه در اديان الهي دارد و چگونه؟» بنا نهاده شده است. نويسنده با اين رويكرد، در پي كندوكاوهايي موفق به ارايه ي چارچوبي معرفتي براي شهروند اسلامي مي شود و در نهايت به ارايه ي الگويي راهبردي در اين زمينه مبادرت مي نمايد.

A citizen is a recognized member of the society with certain social rights and duties. The hypothesis of the paper is that Islam offers a very advanced notion of citizenship. To this end, the writer uses a library method. The question addressed by the writer is whether the notion of citizenship is rooted in divine religions. Exploring religious sources, the writer traces the notion in religious literature and ultimately presents a strategic model for citizenship.