بررسي كاربرد آموزش غير رسمي در آموزش شهروندي (مطالعه موردي: مركز مطالعات و برنامه ريزي شهر تهران)

Application of Non Formal Education in Citizenship Education (Case Study: Tehran Municipality Urban Planning & Research Center)

آموزش غيررسمي به عنوان راهكاري موثر قادر است همتي مضاعف در راه رسيدن به آموزش شهروندي باشد. اين تحقيق با هدف بررسي كاربرد آموزش غيررسمي در آموزش شهروندي و تاثير آن بر ارتقاي سطح دانش و آگاهي كاركنان مركز مطالعات و برنامه ريزي شهر تهران سال 1389 انجام گرفته است. اين پژوهش يك تحقيق كاربردي-توسعه‌اي از نوع نيمه تجربي با طرح پيش آزمون-پس آزمون تك گروهي مي‌باشد. جامعه آماري كاركنان مركز مطالعات و برنامه ريزي شهر تهران (200 نفر) و نمونه آماري 57 نفر از كاركنان رسمي داوطلب بودند. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه‌اي محقق ساخته بود. همچنين دوره به شكل حضوري برگزار گرديد. داده‌ها در دو مرحله جمع آوري و توسط نرم افزار SPSS v.11 تجزيه و تحليل گرديد. ميانگين نمرات پيش آزمون و پس آزمون افراد پس از محاسبه به ترتيب 53/9 و 98/13 بود. يافته‌ها نشان داد كه سطح دانش اوليه كاركنان درباره مهارت‌هاي ارتباط شفاهي كه از مهم‌ترين مهارت‌هاي ارتباطي است، پايين مي‌باشد. بعلاوه آزمون آماري تي وابسته نشان داد كه آموزش غيررسمي در اين افراد كاملاً اثربخش بوده است (sig=0 كه از آلفاي 05/0 كوچك‌تر است). لذا با توجه به اثربخشي اين روش در آموزش غيررسمي، مي‌توان از آن به عنوان يك روش موثر در ديگر مراكز دولتي و خصوصي جهت برگزاري دوره‌هاي مهارت ارتباط موثر و ديگر برنامه‌هاي آموزش غيررسمي و شهروندي استفاده نمود

Today, Non formal education as an effective solution is a way for achieving citizenship education. This study investigated use of non formal education in citizenship education and its effect on promoting knowledge and awareness of staffs in 1389. This quasi-experimental study is based on a pre-test/post-test plan for one group. The statistical community 200 staffs with a sample size of 57 voluntary people from the permanent employees of this center. Data were gathered from samples at two stages. Staffs were educated with traditional education. The data-gathering instrument was a questionnaire. The data gathered were analyzed through SPSS V.11 software. The pre-test/post-test respectively was 9.53 and 13.98. Findings showed that the primary level of knowledge of verbal communication in staffs were significantly low. Also, a dependent T test showed a significant mean difference in pre and post tests` values (sig=0.001 < alpha= 0.05). So, because of the effectiveness of this method in learning, we can recommend it in other public and private centers for designing and delivering verbal communication and other topics of non formal and citizenship education.